Sexy

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

17 Σεπ 2017

GP Σιγκαπούρης – Αγώνας – Νίκη Hamilton-Ναυάγιο Ferrari

Ο Lewis Hamilton πέτυχε ένα τεράστιο πλήγμα στις φιλοδοξίες τίτλου του Sebastian Vettel καθώς άνοιξε τη διαφορά στο πρωτάθλημα με 28 βαθμούς με τη νίκη του στη Σιγκαπούρη, αφού ο αντίπαλός του εγκατέλειψε στη δραματική εκκίνηση. Ο Hamilton πέρασε τη γραμμή 4,5 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Daniel Ricciardo της Red Bull, με τον Valtteri Bottas να ολοκληρώνει το βάθρο.

Η βροχή έπεφτε στην εκκίνηση και οι έξι πρώτοι οδηγοί – Vettel, Verstappen, Ricciardo, Raikkonen, Hamilton και Bottas – ξεκίνησαν με τα ενδιάμεσα ενώ άλλοι, συμπεριλαμβανομένου του Nico Hulkenberg και των McLaren των Fernando Alonso και Stoffel Vandoorne, στα βρόχινα.

Ο Raikkonen έκανε μια καλή εκκίνηση από την τέταρτη για να φτάσει δίπλα με τον Vettel και τον Verstappen για την προσέγγιση της στροφής 1. Ο Vettel κινήθηκε προς τα αριστερά για να κλείσει την εσωτερική γραμμή, πιέζοντας τον Verstappen, ενώ ο Raikkonen τον περνούσε από την αριστερή πλευρά του. Οι δυο τους έκλεισαν τον Verstappen, όπου με την επαφή του με τον Φινλανδό τον ώθησε προς τον Γερμανό, προκαλώντας ζημιά στο μονοθέσιό του. Έχοντας μεγάλη ζημιά και πλέον χωρίς έλεγχο, το μονοθέσιο του Ολλανδού μαζί του Raikkonen συνέχισαν προς την 1η στροφή, παρασέρνοντας τον Alonso που βρέθηκε στο πέρασμά τους, προκαλώντας και σε αυτόν μεγάλη ζημιά που αργότερα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τον αγώνα. Οι αγωνοδίκες δήλωσαν ότι θα διερευνήσουν το συμβάν μετά τον αγώνα.

Ο Vettel συνέχισε στη πρώτη θέση με το κατεστραμμένο του αυτοκίνητο, αλλά έχασε τον έλεγχο από την 3η στροφή, κτύπησε στον τοίχο καταστρέφοντας την μπροστινή του αεροτομή και πηγαίνοντας ανάποδα στη πίστα για λίγα μέτρα προσπαθώντας να μείνει στην άκρη της πίστας χωρίς να τον χτυπήσουν άλλα αυτοκίνητα, και η ομάδα του τον ενημέρωσε να αποσύρει το αυτοκίνητο. Ο Hamilton πήρε το προβάδισμα, αλλά ο αγώνας εξουδετερώθηκε όταν βγήκε το αυτοκίνητο ασφαλείας, ώστε να μπορέσουν να καθαριστούν τα συντρίμμια. Με την επανεκκίνηση, ο Hamilton έφυγε μπροστά, φτιάχνοντας ένα προβάδισμα 3,5δ από τον Ricciardo μετά από μόλις ένα γύρο με τον Hulkenberg να τρέχει τρίτο.

Η βροχή σταμάτησε στο 6ο γύρο, με τις συνθήκες να ευνοούν γρήγορα τα ενδιάμεσα ελαστικά. Ο αγώνας εξουδετερώθηκε και πάλι όταν ο Daniil Kvyat συνετρίβη αφού μπλόκαρε τους πίσω τροχούς στην πίσω ευθεία και έπεσε στον τοίχο ελαστικών. Αρκετοί οδηγοί, συμπεριλαμβανομένου του Ricciardo, εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία να αλλάξουν σε φρέσκα ενδιάμεσα ελαστικά, αλλά η Mercedes κράτησε τους Hamilton και Bottas εκτός. Μέχρι τη στιγμή που το αυτοκίνητο ασφαλείας επέστρεψε στο τέλος του 14ου γύρου, όλοι ήταν σε ενδιάμεσα εκτός από τους Felipe Massa και Pascal Wehrlein.

Καθώς η πίστα άρχισε να στεγνώνει, ο Kevin Magnussen ήταν ο πρώτος οδηγός που άλλαξε στα σλικ, με τα ultrasofts, ενώ ο Massa ακολούθησε το παράδειγμά του. Γρήγορα κατέστη σαφές ότι ήταν το ελαστικό για να επιλέξουν και οι υπόλοιποι, πυροδοτώντας μια σειρά pitstops, με τον Ricciardo να αλλάζει στον 29ο σε μια προσπάθεια να κόψει τον Hamilton. Η Mercedes απάντησε τον επόμενο γύρο και ο Hamilton επανήλθε στο προβάδισμα. Άρχισε να απομακρύνεται από τη Red Bull, χτίζοντας ένα προβάδισμα 18,7δ από τον Ricciardo πριν το πεδίο εξουδετερωθεί για τρίτη φορά όταν ο Marcus Ericsson συνετρίβη στη γέφυρα Άντερσον.

Αρκετοί οδηγοί έβαλαν φρέσκα ελαστικά, συμπεριλαμβανομένου του Hulkenberg, ο οποίος χρειάστηκε επίσης σύντομη επισκευή στο αυτοκίνητό του, η οποία καθυστέρησε τη στάση και τον έριξε από την τέταρτη στη 10η πριν αποσυρθεί στα τελικά στάδια του αγώνα. Ο Hamilton ξέφυγε κάθαρα κατά την επανεκκίνηση, με τον οδηγό της Mercedes να χτίζει γρήγορα ένα προβάδισμα τεσσάρων δευτερολέπτων. Η Mercedes του είπε να κρατήσει το χάσμα για να κρατήσει το πεδίο συμπιεσμένο και να αποφύγει να δώσει σε οποιονδήποτε άλλο μια δωρεάν στάση, αλλά μετά από μια συζήτηση, είπαν στον Hamilton ότι θα μπορούσε να υπαγορεύσει το ρυθμό και τελικά να εξασφαλίσει την έβδομη νίκη της σεζόν.

Ο Carlos Sainz πήρε την τέταρτη θέση, την καλύτερη στην καριέρα του για την Toro Rosso, μπροστά από τον Sergio Perez της Force India, με τον Jolyon Palmer να σημειώνει τους πρώτους βαθμούς του στη σεζόν στην έκτη. Ο Stoffel Vandoorne ήταν έβδομος, με τον Lance Stroll όγδοο, καθώς ο Romain Grosjean και ο Esteban Ocon ολοκλήρωσαν τη δεκάδα.

Ο αγώνας τελείωσε με χρονικό περιορισμό λόγω των διακοπών του αυτοκινήτου ασφαλείας, που σημαίνει ότι μόνο 58 από τους 61 γύρους θα μπορούσαν να ολοκληρωθούν εντός της διάρκειας των δύο ωρών.








πηγη


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

15 Σεπ 2017

GP Σιγκαπούρης – FP2 – Ταχύτερη η Red Bull με το 1-2

Ο Daniel Ricciardo ολοκλήρωσε την Παρασκευή ως ταχύτερος για το Grand Prix της Σιγκαπούρης, οδηγώντας το 1-2 για την Red Bull με τον συμπαίκτη του Max Verstappen.

Ο Ricciardo, ο οποίος ήταν ταχύτερος του Sebastian Vettel στην πρώτη περίοδο της Παρασκευής, έκανε χρόνο 1:40.852δ στον δεύτερο γύρο με τα ultrasoft ελαστικά για να τελειώσει 0.556δ πιο γρήγορος από τον Verstappen.

Ο ηγέτης του πρωταθλήματος Lewis Hamilton ήταν τρίτος, επτά δέκατα εκτός του ρυθμού, με τον αντίπαλο του για τον τίτλο Vettel να μην ολοκληρώνει μια αντιπροσωπευτική προσομοίωση γρήγορου γύρου στη Ferrari του.

Ο Ricciardo και ο Verstappen αντάλλαζαν τους ταχύτερους γύρους στις αρχές του 90λεπτου, όταν τα είχαν τα Supersoft, με τον Ricciardo να βγαίνει στην κορυφή.

Ο Hamilton και ο Vettel ήταν τρίτος και τέταρτος, 0,428δ και 1,027δ πίσω από το ρυθμό αντίστοιχα, αλλά έτρεχαν τα μαλακά ελαστικά της Pirelli.

Ο Valtteri Bottas ήταν ο πρώτος που άλλαξε σε ultrasoft, αλλά μπορούσε μόνο να φτάσει στη δεύτερη, 0.027δ πίσω από το ρυθμό, πριν ο συμπαίκτης του Hamilton πάει πιο γρήγορα. Ο Ricciardo έπειτα επέστρεψε στην πρώτη θέση με 1:41.228δ, 0.327δ γρηγορότερα από τον Hamilton, και στη συνέχεια βελτιώθηκε σχεδόν τέσσερα δέκατα στον επόμενο γύρο του. Ο Verstappen προσπάθησε να ανταποκριθεί προσπαθώντας με δεύτερο γύρο, αλλά είπε στην ομάδα στο ραδιόφωνο ότι τα λάστιχά του είχαν πέσει και ο ίδιος υποχώρησε.

Ο Vettel έθεσε τον ταχύτερο πρώτο τομέα, αλλά ο ίδιος υποχώρησε από τον γύρο, όταν μία Sauber είχε βρεθεί μπροστά του. Δοκίμασε ένα δεύτερο γύρο, αλλά έχασε το πίσω μέρος του μονοθεσίου του στην στροφή 10 και ακούμπησε την μπαριέρα ελαστικών, αποσπώντας μια διαφημιστική πινακίδα, κάτι που ενεργοποίησε προσωρινά το εικονικό αυτοκίνητο ασφαλείας. Ο Vettel δεν επιχείρησε άλλο γύρο με λίγα καύσιμα, αλλά επικέντρωσε την προσοχή του σε μεγάλες διαδρομές και κατέληξε 11ος πιο γρήγορος με τον καλύτερο γύρο του στα μαλακά ελαστικά. Ο συμπαίκτης του στη Ferrari Kimi Raikkonen ήταν μόνο ο ένατος πιο γρήγορος μετά την προσπάθεια του στα ultrasoft, 1.983δ πίσω από το ρυθμό.

Ο Bottas ήταν ο τέταρτος πιο γρήγορος, μπροστά από τον Nico Hulkenberg της Renault, με τον Stoffel Vandoorne στη πιο γρήγορη McLaren στην έκτη θέση, 1.649δ από το ρυθμό. Ο συμπαίκτης του, Fernando Alonso, πήγαινε να βελτιώσει το χρόνο του, αλλά έπρεπε να υποχωρήσει όταν το εικονικό αυτοκίνητο ασφαλείας ενεργοποιήθηκε για το περιστατικό του Vettel και κατέληξε έβδομος.

Η Force India του Sergio Perez ήταν ογδόη, μόλις πάνω από δύο δέκατα πιο γρήγορα από τον συμπαίκτη του Esteban Ocon στην 10η. Ο Carlos Sainz, ο οποίος δυσκολεύτηκε με υποστροφή στις μεγάλες διαδρομές του, ήταν ο κορυφαίος της Toro Rosso, σχεδόν τέσσερα δέκατα πιο γρήγορα από τον συμπαίκτη του Daniil Kvyat, στην 12η. Ο Romain Grosjean είχε μια απογοητευτική μέρα, η οποία περιελάμβανε αρκετά περάσματα εκτός πίστας, ένα τετακέ και ένα πρόβλημα τηλεμετρίας, και κατέληξε στη 18η, μισό δευτερόλεπτο και μία θέση πίσω από τον συμπαίκτη του στη Haas Kevin Magnussen.









πηγη


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

9 Σεπ 2017

Η Ferrari γιορτάζει τα 70 της χρόνια

Ορισμένα από τα μοντέλα της αποτιμώνται σε εκατομμύρια ευρώ στη δημοπρασία και τα αγωνιστικά της αυτοκίνητα κυριαρχούν παγκοσμίως στους αγώνες ράλι. Η Ferrari γιορτάζει τα 70 της χρόνια, αυτό το Σαββατοκύριακο 9 και 10 Σεπτεμβρίου, στην έδρα της στο Μαρανέλο, μερικά χιλιόμετρα από τη Μόντενα.
Τριήμεροι εορτασμοί έχουν προγραμματιστεί στη βόρεια Ιταλία για το γεγονός αυτό. Αρχικά στο Μιλάνο όπου συγκεντρώνονται σήμερα περίπου 500 αγωνιστικά αυτοκίνητα, μετά στη Μόντενα και τέλος στο Μαρανέλο, με εκλεκτούς καλεσμένους.
Στις 12 Μαρτίου 1947 ο 'Εντσο Φεράρι έβαζε μπρος το 125 S, το πρώτο αυτοκίνητο που φέρει το όνομά του. Με τις δοκιμές αυτές στο δρόμο στα περίχωρα του Μαρανέλο αρχίζει η ιστορία της σύγχρονης Ferrari. Αυτής που τότε ήταν μόλις ένα μικρό εργοστάσιο το οποίο ξεκίνησε από ένα όνειρο, την κατασκευή μοναδικών αγωνιστικών αυτοκινήτων μέσα μια χώρα που ξαναγεννιόταν από τις στάχτες της την επομένη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Με την πάροδο του χρόνου το σήμα της, το μαύρο ανορθωμένο άλογο, έγινε το έμβλημα της Ferrari και του Made in Italy.
Εβδομήντα χρόνια μετά, στις 12 Μαρτίου του 2017, η Φεράρι εγκαινίασε τους επίσημους εορτασμούς για την επέτειό της. Κατά τη διάρκεια του 2017, περισσότερες από 60 χώρες οργανώνουν εορταστικές εκδηλώσεις που επιτρέπουν στους πελάτες και στους λάτρεις της Ferrari να ζήσουν μοναδικές στιγμές βάσει της ιδέας "Driven by Emotion" ("Oδηγείται από το συναίσθημα"). Αυτή η αρχή παραμένει πάντα ένας από τους πυλώνες πάνω τους οποίους θεμελιώθηκε η ιστορία της Ferrari. Το "Driven by Emotion" είναι ένα αφιέρωμα στα σπουδαία συναισθήματα που πρόσφεραν το αυτοκίνητά της μέσα σε 70 χρόνια, στα συναισθήματα που έχουν σχέση με την οδήγηση, το στυλ, την καινοτομία.
Μεταξύ των εκδηλώσεων, μια έκθεση που οργανώθηκε με το Μουσείο Σχεδίου του Λονδίνου στο Κένσινγκτον στο Μουσείο Ferrari και εγκαινιάστηκε τον Μάιο. Στο Design Museum η έκθεση θα παρουσιαστεί από τις 15 Νοεμβρίου του 2017 έως τις 15 Απριλίου 2018. Το Autoworld Museum στις Βρυξέλλες γιορτάζει την 70η επέτειο παρουσιάζοντας 45 μοναδικά αυτοκίνητα.
Η ιστοσελίδα www.ferrari70.com. δημιουργήθηκε τον Μάρτιο ειδικά για την επέτειο και αναφέρει τις στιγμές και τα πρόσωπα που σημάδεψαν την ιστορία της Ferrari. Οι επίσημοι λογαριασμοί της Ferrari στο Facebook, το Twitter και το Instagram ενημερώνουν τα εκατομμύρια των ακολούθων τους για τους εορτασμούς.
"Η Φεράρι είναι μια μυθική μάρκα: έχει μοναδικές επιδόσεις στους αγώνες ταχύτητας και αντιπροσωπεύει την κορυφή του σπορ αυτοκινήτου", δηλώνει ο γάλλος ιστορικός του αυτοκινήτου Πατρίς Βερζέ. Μέσα σε μια Φεράρι υπάρχει "η μαγεία" κυρίως μέσω του "θορύβου της". "Το να έχεις μια Φεράρι και να σε κοιτούν, αυτό είναι ένα μέρος του παιχνιδιού", δηλώνει αστειευόμενος.
Η ξεχωριστή ιστορία της Ferrari αρχίζει το 1929, όταν το διάσημο ανορθωμένο άλογο διακρίνεται πάνω στην ιταλική σημαία και εμφανίζεται για πρώτη φορά στα αγωνιστικά αυτοκίνητα Alfa Romeo, των οποίων ένας από τους πιλότους είναι κάποιος 'Εντσο Φεράρι...

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ



Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

4 Σεπ 2017

Το μαγικό σαββατοκύριακο του Χάμιλτον (video)

Καλύτερη εξέλιξη στο γκραν πρι της Φόρμουλα 1 που έγινε στην πίστα της Μόντσα, δεν θα μπορούσε να περιμένει ο Λιούις Χάμιλτον. Ο Βρετανός οδηγός μέσα σε 24 ώρες έγινε πρωτοπόρος στο πρωτάθλημα, αλλά έγραψε Ιστορία σπάζοντας μια μεγάλη επίδοση του Μίχαελ Σουμάχερ.

Στα σαββατιάτικα δοκιμαστικά κατέκτησε την πολ ποζίσιον, κάτι που το καταφέρνει για 69η φορά στην καριέρα του, ξεπερνώντας έτσι τις 68 του Μίχαελ Σουμάχερ που είναι δεύτερος πια στη σχετική λίστα. Λίγους μήνες πριν είχε προσπεράσει τις 65 του Άιρτον Σένα.

Στον κυριακάτικο αγώνα, ο Χάμιλτον διατήρησε με άνεση την πρωτοπορία του, νίκησε και ανέβηκε στην πρώτη θέση της γενικής κατάταξης με 238 βαθμούς, τρεις περισσότερους από τον Σεμπάστιαν Φέτελ που τερμάτισε τρίτος.






πηγη


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

29 Αυγ 2017

Uncharted: The Lost Legacy Review

Η σειρά Uncharted αποτελεί το περήφανο καμάρι της Naughty Dog και είναι αυτή που εδραίωσε το στούντιο στο πάνθεον των μεγάλων. Η γραμμικότητα, η άκρως κινηματογραφική δομή του, η σεναριακή αφήγηση και η αριστοτεχνική αποτύπωση των χαρακτήρων του, καθιστούν το Uncharted ως την κορυφαία action adventure σειρά της εποχής μας και όχι άδικα. Με το Uncharted 4, η Naughty Dog το “τερμάτισε” κυριολεκτικά και μεταφορικά. Το Uncharted: The Lost Legacy έρχεται με κεκτημένη ταχύτητα να προσφέρει άλλη μια δόση περιπέτειας στους παίκτες.

To The Lost Legacy συνεχίζει εκεί απ' όπου ολοκληρώνεται η τελευταία περιπέτεια του Nathan Drake, αυτή τη φορά όμως χωρίς τον συμπαθέστατο ποζερά-τυχοδιώκτη. Μετά τα γεγονότα του Uncharted 4, ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας του Lost Legacy, με την παλιά μας γνώριμη Chloe Frazer να επιστρέφει και να αναλαμβάνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, με συνοδοιπόρο την Nadine Ross. Η τοποθεσία αυτή τη φορά είναι η Ινδία, με τις δύο ηρωίδες να ενώνουν τις δυνάμεις τους για την ανεύρεση ενός αρχαίου ινδικού κειμηλίου που ονομάζεται Task of Ganesh. Το εν λόγω artifact είναι διακαής πόθος της Chloe, καθώς η ανακάλυψή του είχε εξελιχθεί σε ψυχαναγκαστική εμμονή για τον αρχαιολόγο πατέρα της. Η Naughty Dog, με την επιλογή των Chloe και Nadine, κάνει κίνηση ματ, καθώς επιτυγχάνει να πλαισιώσει δύο διαφορετικές προσωπικότητες με διαφορετικά ιδανικά και κίνητρα. Δεν γίνεται, θα σκάσω αν δεν το γράψω: ρε συ Crystal Dynamics, badass μαγκάκι σαν την Chloe έπρεπε να κάνεις την Lara και όχι... Ροβινσώνα Κρούσο. Το έγραψα και ησύχασα.

Ένα πραγματικό Uncharted που σέβεται τον εαυτό του δεν διανοείται να μην έχει κάποιον αρχικακό και το Lost Legacy δεν αποτελεί εξαίρεση. Το όνομα αυτού Asav, αρχηγός ενός στρατού ανταρτών, που επιθυμεί και αυτός με τη σειρά του να αποκτήσει το Tusk of Ganesh προς εξυπηρέτηση των προσωπικών του συμφερόντων. Δυστυχώς, ο Asav είναι ο πλέον κλισέ και αδιάφορος κακός στην ιστορία της σειράς. Πάντως, το σενάριο, παρότι απουσιάζουν τα μεγάλα συγγραφικά κεφάλια της Naughty Dog, αποδεικνύεται σχετικά ενδιαφέρον, ενώ δεν λείπουν και οι ουρανοκατέβατες ανατροπές, ειδικά προς το τέλος. Η ινδική θεματολογία ταιριάζει γάντι στο παιχνίδι.




Καταιγιστική δράση.

Περνώντας στα του gameplay, μην περιμένετε ιδιαίτερες εκπλήξεις. Όπως γνωρίζαμε, The Lost Legacy υιοθετεί στο έπακρο την ανοιχτή λογική του επιπέδου της Μαγαδασκάρης στο Uncharted 4. Νωρίς στο παιχνίδι, βρίσκεστε σε μια περιοχή όπου κυριαρχούν η άγρια φύση και η πυκνή βλάστηση. Οδηγώντας ένα τζιπ, περιπλανιέστε και χάνεστε στις απέραντες εκτάσεις των Western Ghats. Μέσω του οχήματος λοιπόν, διασχίζετε και εξερευνείτε κοιλάδες, ποτάμια, καταρράκτες, φαράγγια και ερείπια ναών, σκοτώνετε αντάρτες του Asav, παραβιάζετε σεντούκια για επιπλέον όπλα και πυρομαχικά, μαζεύετε θησαυρούς (collectables), λύνετε ευφάνταστους γρίφους, σκαρφαλώνετε δια της platforming οδού, αποθανατίζετε τα πανέμορφα φυσικά τοπία της περιοχής με τη χρήση της κάμερας του κινητού σας, κρατάτε σημειώσεις από τα αρχαιολογικά ευρήματα κλπ. Σημαντικά εργαλεία αποδεικνύονται για την Chloe, ο πατροπαράδοτος γάντζος αναρρίχησης, ο χάρτης της περιοχής που μπορείτε να συμβουλεύστε πατώντας το touchpad του χειριστηρίου και ένα βραχιόλι που ανακαλύπτετε στην πορεία το οποίο “κουδουνίζει” όταν βρίσκεστε κοντά σε κρυμμένο θησαυρό, βοηθώντας σας έτσι να τον εντοπίσετε.

Ουσιαστικά, η βασική ιδέα του Lost Legacy είναι ο περιορισμός του γραμμικού προκαθορισμένου μονοπατιού, το άνοιγμα στο open-world στοιχείο και η εκπλήρωση του εκάστοτε objective με όποια σειρά επιλέγετε εσείς. Το παιχνίδι δεν σας παίρνει από το χεράκι για να σας υποδείξει τί κάνετε, πού πάτε και τα σχετικά. Αφήνει τα πάντα στη διακριτική ευχέρειά σας. Οι πρώτες τέσσερις-πέντε ώρες του παιχνιδιού λειτουργούν υπό αυτό το open-world πρίσμα. Αργότερα επανέρχεται στο προσκήνιο η φόρμουλα του γραμμικού μονοπατιού. Ομολογουμένως, πρόκειται για σημαντική πρωτοβουλία από πλευράς Naughty Dog, αν και εμένα με βρίσκει εκ διαμέτρου αντίθετο. Θεωρώ ότι η ενσωμάτωση ενός ανοικτού χάρτη και η ελάττωση της γραμμικότητας, αφαιρεί πόντους από τη συνολική εμπειρία Uncharted. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι αυτό του Metal Gear Solid 5, με το οποίο ποτέ δεν μπόρεσα να εξοικειωθώ εξαιτίας της open-world λογικής του. Κατανοώ ότι οι φαν συχνά πυκνά διαμαρτύρονται, ζητώντας καινοτομίες και φρέσκιες ιδέες. Οι developers οφείλουν να αφουγκράζονται την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και να παρουσιάζονται δημιουργικοί. Συμφωνώ και επαυξάνω με όλα τα παραπάνω. Ωστόσο, η διατήρηση της ταυτότητας είναι ο παράγοντας χ που καθορίζει τη βάση ενός παιχνιδιού.




Αρχαίες πόλεις χαμένες στο χρόνο.

Μετά από τις πρώτες δύο-τρεις ώρες του The Lost Legacy, έπιασα τον εαυτό μου να βαριέται σχετικά γρήγορα την ελεύθερη εξερεύνηση του πράγματος. Ένα ποιοτικό open-world παιχνίδι πρέπει να δίνει ερείσματα και προκλήσεις στον παίκτη για να το αγαπήσει και δυστυχώς το The Lost Legacy δεν κατόρθωσε να με συνεπάρει με τo open-world περιεχόμενο του. Το να κάνω βόλτες με ένα τζιπ στην μέση του πουθενά αγναντεύοντας πανέμορφα περιβάλλοντα, σκοτώνοντας έναν εχθρό εδώ και εκεί, λύνοντας στο μεσοδιάστημα δύο-τρεις γρίφους και μαζεύοντας αρχαία αντικείμενα, δεν είναι κάτι που με συγκινεί ιδιαίτερα. Δεν χρειάζεται η Naughty Dog να αποδείξει ότι ξαφνικά ξέρει και από world building. Δεν χρειάζεται να διαφημίσει την όποια σχεδιαστική open-world δεινότητα μπορεί να έχει. Δεν χρειάζεται να απορρέει μεγαλομανία από τη δουλειά της. Μπορεί η προοπτική του ανοικτού κόσμου να φάνταζε τεράστιο προτζεκτ για τη Naughty Dog, σαν αποτέλεσμα πάντως το κρίνω περιττό και άσκοπο. Αυτό πιστεύω εγώ τουλάχιστον, ο καθένας από εσάς έχει το δικαίωμα να εκφέρει διαφορετική γνώμη και άποψη.

Το σύστημα μάχης του The Lost Legacy ακολουθεί την πεπατημένη συνταγή του Uncharted 4. Το cover/shooting, οι melee μάχες και οι stealth μηχανισμοί κάνουν εκ νέου την εμφάνισή τους, βασιζόμενα στο γνωστό μοτίβο. Κοινώς, καλύπτεστε και ανταλλάσετε πυρά με τους εχθρούς, τρέχετε και πυροβολάτε εν κινήσει, πηδάτε πάνω σε εχθρό για ένα aerial takedown, κρύβεστε σε γωνίες και σε χορτάρια, καιροφυλακτώντας για κάποιο επίδοξο θύμα να περάσει από κοντά σας για να το αποτελειώσετε με takedown, οι μπουνιές και οι κλωτσιές βρίσκονται στην ημερησία διάταξη κλπ. Υπάρχουν επίσης co-op takedowns, όπου Chloe και Nadine επιτίθενται συγχρόνως στον ίδιο εχθρό, ξεπαστρεύοντας τον με ευκολία. Όπως αναμενόταν άλλωστε, δράση και Uncharted είναι συγκοινωνούντα δοχεία.

Τα μοντέλα και τα είδη των όπλων είναι πάνω κάτω πανομοιότυπα με αυτά του Uncharted 4. Από μικρά πιστόλια, αυτόματα, ημι-αυτόματα και πυροβόλα όπλα, μέχρι καραμπίνες και εκτοξευτές ρουκετών. Την οπλική φαρέτρα της Chloe συμπληρώνουν χειροβομβίδες και C4 εκρηκτικά, αν επιλέξετε να κάνετε σαματά και να γίνετε θορυβώδεις. Τα μοντέλα των εχθρών δεν ποικίλουν και δεν ενθουσιάζουν σχεδιαστικά. Snipers, brutes με έξτρα θωράκιση και τυπικοί στρατιώτες, συνθέτουν τον εχθρικό πληθυσμό του παιχνιδιού. Τα επίπεδα δυσκολίας χωρίζονται στα explorer, light, moderate, easy, hard, και βέβαια με το crushing να βρίσκεται πάλι εδώ για εσάς τους τολμηρούς που γουστάρετε να βλέπετε συχνότερα στις οθόνες σας την ένδειξη του game over.




Uncharted χωρίς ταρζανιές δεν γίνεται.

Σημαντικό μειονέκτημα του παιχνιδιού αποτελεί η νοημοσύνη των εχθρών, που παρουσιάζεται ιδιαίτερα ασταθής. Υπήρξαν περιπτώσεις όπου πέντε-έξι αντάρτες συνωστίζονταν στο ένα τετραγωνικό και για κάμποση ώρα παρέμεναν ακίνητοι, κοιτώντας σαν χάνοι το ίδιο σημείο, στην προσπάθεια τους να εντοπίσουν την Chloe στον χώρο. Κλάμα. Πολλές φορές δε, όταν ανακαλύπτουν ένα πτώμα που έχετε αφήσει πίσω σας, ξεκινούν να ψάχνουν τάχα μου για εσάς. Λίγα δευτερόλεπτα μετά, σταματούν απότομα την έρευνα και επιστρέφουν ανέμελοι στις θέσεις τους. Με άλλα λόγια, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Μεταξύ άλλων, το γνωστό πρόβλημα των παιχνιδιών της Naughty Dog, κάνει πάλι την εμφάνισή του: η Nadine προσποιούμενη το αερικό, τρέχει, πηδάει, σκαρφαλώνει και κρύβεται μπροστά στα μάτια των εχθρών που επιτηρούν τον χώρο χωρίς να γίνονται triggered, ενώ υπάρχουν φορές που ορμάει αψυχολόγητα πάνω σε εχθρό, προκαλώντας χαμό από το πουθενά, καταστρέφοντας την όποια stealth τακτική προσπαθείτε να οργανώσετε.

Αναγνωρίζω στην Naughty Dog ότι στοχεύει πάντα την τελειότητα, σε ότι έχει να κάνει με τον τεχνικό/οπτικό τομέα και το story telling. Καλή, χρυσή, την αγαπάμε, την εκτιμάμε αλλά κάποια στιγμή πρέπει να ασχοληθεί διεξοδικά και με τον κώδικα της εχθρικής και συνεργατικής νοημοσύνης στα παιχνίδια της. Από την άλλη βέβαια, το θέμα της ΑΙ είναι ένα γενικευμένο πρόβλημα στα παιχνίδια της εποχής μας. Δεν θέλω και δεν θα υποδείξω ως εξιλαστήριο θύμα τη Naughty Dog. Θα ήταν ανάρμοστο και απρεπές εκ μέρους μου. Απλά κάποια στιγμή, κάποιος πρέπει να κάνει την αρχή επιτέλους. Δεν πάει άλλο.

Το The Lost Legacy είναι ένα ακόμα Uncharted που προσφέρει οπτικό υπερθέαμα. Οι άνθρωποι της Naughty Dog είναι μάστορες στον τεχνικό τομέα, δεν επαναπαύονται ποτέ, ωθούν την εκάστοτε κονσόλα της Sony στο όρια της, απολαμβάνουν αυτό που κάνουν και αυτό φαίνεται από τις δημιουργίες και το σχεδιαστικό ταλέντο τους. Στο PS4 Pro, το παιχνίδι οπτικά είναι συγκλονιστικό στο σύνολό του, με κρυστάλλινη ανάλυση, γιγαντιαίο level design, εκπληκτικούς φωτισμούς και μοναδικά χρώματα που καθηλώνουν. Ο κόσμος μπορεί να είναι άδειος από ουσιώδεις in-game δραστηριότητες, ωστόσο χαρακτηρίζεται από μια αδιανόητη εμμονή στην λεπτομέρεια, όπου ακόμα και το τελευταίο pixel της πιο ασήμαντης υφής μοιάζει προσεγμένο στην εντέλεια. Η παλέτα των χρωμάτων είναι πλούσια, φανταχτερή και έντονη, τονίζοντας τα επιβλητικά περιβάλλοντα του παιχνιδιού. Τα πανέμορφα γραφικά και τα παροιμιώδη animations διακατέχονται από τη φημισμένη αληθοφάνεια των παιχνιδιών της ND. Το draw distance ρίχνει σαγόνια και μασέλες στo πάτωμα, καθώς στέκεστε σε ένα ύψωμα και ατενίζετε τον απέραντο ινδικό ορίζοντα. Το δε lip sync και οι εκφράσεις προσώπων πρέπει να είναι μάθημα για άλλα στούντιο όπως η Bioware. Μετά και από το The Lost Legacy, αναρωτιέμαι τί γραφικά μας επιφυλάσσει η Naughty Dog στο The Last of Us 2.




Οπτική πανδαισία.

Στο τομέα του ήχου, το παιχνίδι τα πηγαίνει περίφημα. Εκεί που ακούτε τα κελάηδισμα των πουλιών και το γάργαρο νερό από ένα ρυάκι να τρέχει, η μουσική υπόκρουση αναλαμβάνει τα ηνία όταν ξεσπούν μάχες με τους εχθρούς, αναπαράγοντας πιο up tempo ρυθμούς και μελωδίες και ανεβάζοντας την αγωνία στα ύψη. Από εκεί και πέρα, ξεχωρίζει το καταπληκτικό voice acting των Claudia Black και Laura Bailey, που ενσαρκώνουν φωνητικά τις Chloe και Nadine αντίστοιχα. Οι ευρηματικοί διάλογοι των δύο γυναικών ξεχειλίζουν από ζωντάνια, αυθορμητισμό, χιούμορ και συναισθήματα, προσδίδοντας τον απαιτούμενο ρεαλισμό και υποκριτική ποιότητα. Να σημειωθεί επίσης ότι το παιχνίδι έχει ελληνικούς υπότιτλους.

Ίσως να θεωρείτε πως σε κάποια σημεία είμαι αυστηρός με το Uncharted: The Lost Legacy. Το γνωρίζω αλλά δεν μετανιώνω επουδενί γιατί ειδικά από τη Naughty Dog έχω απαιτήσεις και προσδοκίες, τις οποίες έχει φροντίσει η ίδια να μου δημιουργήσει μέσω των κορυφαίων παιχνιδιών της. Θέματα όπως η αχρείαστη open-world λογική, το επαναλαμβανόμενο σύστημα μάχης και η προβληματική νοημοσύνη προσωπικά με ενόχλησαν. Πέραν αυτών όμως, το The Lost Legacy αποτελεί μια καθαρόαιμη blockbuster περιπέτεια, που με 10ωρη διάρκεια και ελκυστική τιμή, θα ικανοποιήσει τους φαν του Uncharted.

Η Chloe Frazer αποδεικνύεται άξια διάδοχος του Nathan Drake
Η Ινδία ως νέο playground κλέβει τις εντυπώσεις
Ένα πλήρες πακέτο δράσης, εξερεύνησης και επίλυσης γρίφων
Οπτικός τομέας που αποπνέει δέος
Καταπληκτικό voice acting
Το multiplayer του Uncharted 4
Δελεαστική τιμή

Ανούσια open-world προσέγγιση
Αδιάφορος κακός
Το συγκεκριμένο σύστημα μάχης έχει αγγίξει ταβάνι
Κακή εχθρική και συνεργατική νοημοσύνη
Μικρή ποικιλία εχθρών
Οι εκτενείς αναφορές στην ινδική μυθολογία κάποιες φορές κουράζουν
Μοιάζει με reskin του Uncharted 4
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8.0



ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ: PS4 (review στο Pro)
ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Naughty Dog
ΕΚΔΟΣΗ: Sony
ΔΙΑΘΕΣΗ: Sony Hellas
ΕΙΔΟΣ: Action adventure
ΠΑΙΚΤΕΣ: Single-player, multiplayer
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE: https://www.unchartedthegame.com/en-us/games/uncharted-the-lost-legacy/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 22/8/2017

PEGI: 16



πηγη


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

Matterfall Review

Πιστή στo ραντεβού της με τη Sony, η Housemarque παραδίδει το Matterfall, άλλο ένα twin stick shooter για το PS4, το οποίο όμως διαφέρει αρκετά από τα προηγούμενα παιχνίδια του στούντιο.

Σε ένα μακρινό μέλλον, η ανθρωπότητα έχει εξαπλωθεί στο διάστημα στηριζόμενη σε ένα εξωγήινο υλικό του οποίου τις ιδιομορφίες κανείς δεν γνώριζε. Αναμενόμενα έρχεται η στιγμή που κάποιος κάνει το χοντρό λάθος και δοκιμάσει το συγκεκριμένο υλικό σε οπλικά συστήματα και ρομπότ, με αποτέλεσμα τα όπλα που προορίζονταν για την άμυνα της ανθρωπότητας να στραφούν εναντίον της και η μεγαλύτερη πόλη εκτός Γης να εκκενωθεί ταχέως. Εσείς αναλαμβάνετε το ρόλο της Avalon Darrow, που ειδικεύεται σε τέτοιες καταστάσεις και πρέπει να μαζέψετε το χάλι, εξουδετερώνοντας κάθε φονική μηχανή που έχει κυριευτεί από το εξωγήινο υλικό και στέκεται εμπόδιο στο διάβα σας. Η ιστορία είναι απλή και κατανοητή, όπως αρμόζει στα παιχνίδια αυτού του είδους. Μπαίνετε κατευθείαν στην μάχη και σταματάτε μόνο όταν δεν υπάρχει κανένας εχθρός στην εμβέλεια του όπλου σας.

Η πρώτη αλλαγή που παρατηρεί κανείς στο Matterfall σε σχέση με τα Nex Machina και Alienation είναι η θέση της κάμερας, που αυτή τη φορά είναι στα πλάγια, όπως και στο Resogun δηλαδή, αλλά με ανθρώπινο χαρακτήρα. Η προσθήκη πλήκτρου άλματος δίνει ένα platforming στοιχείο στον τίτλο, ενώ η διαστημική πόλη όπου διαδραματίζεται, σε συνδυασμό με τη φουτουριστική στολή της ηρωίδας, παραπέμπει στο θρυλικό Super Metroid του NES. Από την πρώτη στιγμή το παιχνίδι δείχνει να είναι ένα ενδιαφέρον metroidvania που με τον κλασικό arcade χειρισμό της Housemarque υπόσχεται διασκεδαστικό gameplay.



Το παρουσιαστικό της Avalon θυμίζει έντονα τη Samus του Super Metroid.

Οι μηχανισμοί του Matterfall κινούνται στα γνώριμα επίπεδα του είδους. Με τον ένα μοχλό κινείστε και με τον άλλο πυροβολάτε, με το μόνιμο όπλο σας προς την κατεύθυνση που τον στρέφετε. Με τη χρήση του strike κινείστε γρήγορα στο σημείο επιλογής σας και μπορείτε να αποφεύετε τις βολές των εχθρών και να ακινητοποιείτε τους πιο μικρούς από αυτούς κάνοντας τους έτσι εύκολους στόχους. Το overcharge είναι η αποκορύφωση των επιθέσεων σας, καθώς όσο σκοτώνετε εχθρούς μαζεύετε υλικό και μόλις γεμίσετε τη σχετική μπάρα, με τη χρήση ενός κουμπιού τα βάζετε όλα σε αργή κίνηση και δυναμώνουν οι επιθέσεις σας. Σε κάθε πίστα του βρίσκετε πολίτες και μερικοί όταν τους ελευθερώνετε σας δίνουν έξτρα όπλα όπως χειροβομβίδες και πυραύλους που έχουν απεριόριστη χρήση, αλλά πρέπει να περιμένετε λίγο μέχρι να ξαναφορτίσουν. Οι πολίτες σας δίνουν και αναβαθμίσεις όπως πχ το strike να προκαλεί ζημιά στους εχθρούς. Έχετε τρεις θέσεις στην διάθεσή σας για να προσθέσετε τη λειτουργία που προτιμάτε.

Η Avalon μπορεί να χρησιμοποιεί και το εξωγήινο υλικό προς όφελος της. Πατώντας το κατάλληλο κουμπί την ώρα που ρίχνετε με το όπλο σας, ενεργοποιείτε πλατφόρμες πάνω στις οποίες μπορείτε να σκαρφαλώσετε ή να τις χρησιμοποιήσετε ως ασπίδα από τα εχθρικά πυρά. Το κακό με τις συγκεκριμένες πλατφόρμες είναι ότι παραμένουν συμπαγείς για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και σε ένα παιχνίδι όπου πρέπει να αποφεύγετε μια κόλαση από σφαίρες και προσπαθείτε να βγάλετε από την μέση ένα σωρό εχθρούς, ενδέχεται να εκνευριστείτε όταν πέφτετε από μια πλατφόρμα την ώρα που μάχεστε.

Το Matterfall προσφέρει ικανοποιητικό βαθμό πρόκλησης ακόμα και στο μικρότερο επίπεδο δυσκολίας από τα τρία διαθέσιμα που έχει στην αρχή. Υπάρχουν σημεία που περνάτε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή με έντονη αίσθηση ανακούφισης ότι τα καταφέρατε μόλις φτάσετε στο checkpoint και αναπληρώσετε την ενέργεια σας. Τα δε bosses αποτελούν αξιόλογους αντιπάλους και αλλάζουν στιλ μάχης όσο τους ροκανίζετε την ενέργεια. Ειδικά το τελευταίο boss δεν συγχωρεί τίποτα και πρέπει να είστε σε πλήρη εγρήγορση μέχρι να του δώσετε τη χαριστική βολή. Το παιχνίδι είναι μικρό, με τρία κεφάλαια, το καθένα από τα οποία έχει το δικό του boss στο τέλος. Αν έχετε εμπειρία με το είδος χρειάζεστε περίπου τρεις ώρες για να το ολοκληρώσετε. Έχω όμως την εντύπωση ότι οι developers υπήρξαν εξαιρετικά ενθουσιώδεις με την δυσκολία, ώστε να παρατείνουν την διάρκεια του παιχνιδιού. Ειδικά ο τελευταίος αρχηγός είναι τόσο δύσκολος που ενδέχεται να σας πάρει τόσο χρόνο για να τον βγάλετε, όσο χρειαστήκατε για να φτάσετε μέχρι εκεί. Την εντύπωσή μου αυτή ενισχύει το γεγονός ότι δεν υπάρχει καθόλου multiplayer, παρά μόνο τα κλασικά leaderboards. Μπορούμε να δεχτούμε ότι ίσως το στιλ του Matterfall δεν είναι για multiplayer, όμως θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πόροι για ένα ακόμα κεφάλαιο τουλάχιστον, ειδικά από τη στιγμή που το παιχνίδι κοστίζει 20 ευρώ.



Ο κλασικός χαμός που μας έχει συνηθίσει η Housemarque.

Ο εικαστικός τομέας του Matterfall είναι ικανοποιητικός. Όμορφα φωτεινά γραφικά αναδεικνύουν επάξια μια διαστημική πόλη του μέλλοντος. Κινείστε και σε σημεία με μηδενική βαρύτητα και οι χαρακτηριστικές πολύχρωμες ριπές των όπλων δίνουν ένα ευχάριστο οπτικό αποτέλεσμα, ότι ακριβώς μας έχει συνηθίσει η Housemarque στα παιχνίδια της. Αυτό που ξεχωρίζει όμως είναι ο ήχος. Η γρήγορη ηλεκτρονική μουσική που σας συνοδεύει κατά την περιήγηση σας στις πίστες, όχι μόνο ταιριάζει τέλεια με την δράση και τη φουτουριστική πόλη, αλλά είναι αξιομνημόνευτη και πωρωτική ακόμα και για τους πιο απαθείς με τον ήχο των παιχνιδιών αλλά και του συγκεκριμένου είδους μουσικής.

Το Matterfall είναι αξιόλογο παιχνίδι, απαιτεί προσοχή και αντανακλαστικά και προσφέρει αρκετά εθιστικό gameplay με έντονη arcade shooter αίσθηση. Είναι ίσως το πιο πλήρες παιχνίδι της Housemarque ως προς τους gameplay μηχανισμούς. Δυστυχώς, η μικρή του διάρκεια σε συνδυασμό με την τιμή του είναι πρόβλημα. Αν το πετύχετε σε χαμηλότερη τιμή πάντως σίγουρα είναι μια πολύ καλή επιλογή.

Ικανοποιητικό σύστημα μάχης
Δυνατή πρόκληση που απαιτεί αντανακλαστικά
Εξαιρετική μουσική

Υπερβολικά δύσκολο σε μερικά σημεία
Μικρή διάρκεια
Ακριβό για ότι προσφέρει


ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 7.5

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ: PS4
ΑΝΑΠΤΥΞΗ: Housemarque
ΕΚΔΟΣΗ: Sony
ΔΙΑΘΕΣΗ: Sony Hellas
ΕΙΔΟΣ: Arcade shooter
ΠΑΙΚΤΕΣ: Single-player
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE: http://www.housemarque.com/games/matterfall/
HM. ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 16/8/2017
PEGI: 12














Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

Η ιστορία του Assassin’s Creed Revelations

Ο θυμόσοφος λαός θεωρεί ότι ο χρόνος είναι αμείλικτος, σκληρός και άδικος. Πολλοί ισχυρίζονται ότι ο χρόνος δεν μπορεί να νικηθεί, εξαιτίας της μετρονομικής και αέναης υπόστασής του. Στέκεται εκεί, αγέρωχος και ατέρμονος, κρίνοντας και παρακολουθώντας τις ζωές και τις τύχες των ανθρώπων. Αντίθετα, αυτά που ξεχωρίζουν στον χρόνο είναι οι πράξεις, τα πάθη και τα έργα που αφήνουν πίσω τους οι σπουδαίοι άνθρωποι. Η κληρονομιά των προγόνων μας, είναι μια γιγάντια συμπαντική αλυσίδα, που κρατά ενωμένα το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, χαράζοντας ανεξίτηλα τον αντίκτυπό τους στο χθες, το σήμερα και το αύριο. Το Assassin’s Creed Revelations είναι ακριβώς αυτό: ένας διαχρονικός φόρος τιμής σε δύο ανθρώπους που γεννήθηκαν, έζησαν και πέθαναν, θυσιάζοντας τα πάντα για τα ιδανικά, τα ιδεώδη και τις αξίες μιας αδελφότητας ανθρώπων. Δρώντας στις σκιές και υπηρετώντας το φώς, καθόρισαν την μοίρα και το πεπρωμένο τους, μεταβιβάζοντας τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους στις μετέπειτα γενιές, στο διάβα των αιώνων. Αυτή ήταν η ζωή τους.

Ένα χρόνο μετά την έλευση του Assassin’s Creed Brotherhood, η Ubisoft Montreal, το 2011 συγκεκριμένα, κυκλοφόρησε το Assassin’s Creed Revelations, την τρίτη και τελευταία περιπέτεια του Ιταλού Assassin Ezio Auditore, με φόντο την ειδυλλιακή Κωνσταντινούπολη του 16ου αιώνα. Ταυτόχρονα, η Ubisoft έπρεπε να διαχειριστεί τις απώλειες της Jade Raymond και του Patrice Desilets, των δύο αδιαμφισβήτητων δημιουργών της, γεγονός που εκ των πραγμάτων έκανε αβέβαιη και ανώμαλη την μετάβαση από το πρώτο AC στο Revelations. Τo ρόλο του creative director και παραγωγού αντιστοίχως ανέλαβαν οι Alex Amancio (AC Unity) και Martin Schelling. Στη γραφή του σεναρίου ήταν ακόμα ο εξαιρετικός Corey May και προστέθηκε δίπλα του ο Darby McDevitt (Black Flag). Ευτυχώς, το μαεστρικό soundtrack της σειράς εξακολουθούσε να ντύνεται και να κοσμείται από τον πολύ Jesper Kyd.

Μετά την απρόσμενη κατάληξη του ΑCB, δηλαδή τον θάνατο της Lucy Stillman από τον Desmond ελέω Juno, ο Desmond Miles πέφτει σε κώμα. Ο William Miles, πατέρας του Desmond, με τη βοήθεια των Rebecca Crane, Shaun Hastings και του Harlan Cunningham (νέου μέλους της αδελφότητας των Assassins), τοποθετούν και συνδέουν άμεσα το σώμα του Desmond στο animus 2.0. Μολονότι οι ζωτικές ενδείξεις του Desmond υπολειτουργούν, το υποσυνείδητό του “ξυπνά” στο black room ή αλλιώς στο νησί του animus (animus island), ένα πειραματικό πρόγραμμα προσομοίωσης του animus που σχεδιαστικά παραπέμπει σε ένα τρισδιάστατο τροπικό νησί στολισμένο από pixels, στο οποίο σχεδιάζονται και εφαρμόζονται κώδικες και physics καιρικών φαινομένων. Εκεί ο Desmond έρχεται σε επαφή με το ολόγραμμα του Clay Kaczmarek, του περιβόητου Subject 16, του οποίου ο Desmond εντοπίζει τα κρυφά μηνύματα αίματος μέσω του eagle vision, στο τέλος του πρώτου AC. Η ΑΙ του Clay έχει “απορροφηθεί” από το animus μετά τον θάνατό του, καθιστώντας την πλέον κώδικα του συστήματος. Ο Clay εξηγεί στον Desmond ότι η συνείδησή του είναι παγιδευμένη στο animus και για να μπορέσει να επαναφέρει τις αισθήσεις στο “κοιμώμενο” σώμα του, πρέπει να θέσει σε λειτουργία την ακολουθία ενός synch nexus, δηλαδή του συνόλου των αναμνήσεων των προγόνων του, περνώντας μέσα από την πύλη του νησιού, μέχρι να έρθει σε πλήρη και ακριβή συγχρονισμό μαζί τους. Ο Desmond, μην έχοντας άλλη λύση, αναγκάζεται για πολλοστή φορά να αναβιώσει τις γενετικές αναμνήσεις του Ezio Auditore.



Το ACR χρονικά τοποθετείται στις αρχές του 16ο αιώνα, με τον Ezio Auditore, αδιαφιλονίκητο grand master της ιταλικής αδελφότητας, να έχει καταφέρει να δώσει ένα τέλος στην ηγεμονική κυριαρχία των Borgias στην Αναγεννησιακή Ιταλία. Ο Ezio πλέον είναι ένας ώριμος και σοφός ηγέτης για την αδελφότητα και δεν έχει ουδεμία σχέση με τον παρορμητικό νεαρό του AC2. Ανάμεσα στις τάξεις της αδελφότητας, φέρει τους τίτλους “il mentore” (μέντορας) και “il profeta” (προφήτης) επειδή καταφέρνει μετά τον Altair, να χαλιναγωγήσει την απόκρυφη ισχύ του apple of eden και συγχρόνως κατορθώνει να έρθει σε επαφή με τους those who came before (Minerva, Junο), τις μυστηριώδεις οντότητες της capitoline triad, ξετυλίγοντας σταδιακά το υπαρξιακό κουβάρι του First Civilization. Ο Ezio όμως είναι γεμάτος ανησυχίες και ερωτήματα για τα οποία πασχίζει να βρει απαντήσεις. Γι αυτό τον λόγο, αποφασίζει να ξεκινήσει ένα οδοιπορικό προς το κάστρο Masyaf στη Συρία, το άλλοτε επιβλητικό λημέρι των Λεβαντίνων Assassins και ορμητήριο του μεγάλου Altaïr Ibn-La'Ahad. Ο Ezio γνωρίζει για τις μελέτες του Altair γύρω από το apple και θεωρεί ότι αυτά τα χειρόγραφα που κοσμούν τη βιβλιοθήκη του κάστρου Masyaf θα τον οδηγήσουν πιο κοντά στην αλήθεια.

Το 1510 ο Ezio σαλπάρει με το καράβι Anaan από το λιμάνι του Bari με ενδιάμεσους σταθμούς τις Κέρκυρα, Αθήνα, Χίο, Κρήτη, Κύπρο μέχρι που τελικώς αποβιβάζεται στην Άκρα. Εκεί μαθαίνει ότι η διαδρομή για το κάστρο Masyaf είναι εξαιρετικά επικίνδυνη εξαιτίας της ύπαρξης ληστών και μισθοφόρων στα γειτονικά εδάφη. Αφού αποστέλλει ένα γράμμα στην αδελφή του Claudia, ενημερώνοντας την για την πορεία του ταξιδιού του, της ζητά να μην αναζητήσει εκδίκηση σε περίπτωση που ο ίδιος πεθάνει. Ο Ezio καταφθάνει στo Masyaf τον Μάρτιο του 1511 και λίγο πριν εισέλθει στο κάστρο, αντικρίζει κάποια ανεξήγητα οράματα του Altair τα οποία του αποσπούν την προσοχή του με αποτέλεσμα να πέσει στην ενέδρα του Βυζαντινού και Templar διοικητή της περιοχής Λέανδρο. Οι Templars οδηγούν τον Εzio στο παρατηρητήριο του κάστρου και τον τοποθετούν πάνω σε μια σανίδα που κρέμεται στο κενό. Ακολούθως, ο Λέανδρος περνά μια θηλιά στο λαιμό του Ezio με σκοπό να τον κρεμάσει. Τότε ο Ιταλός, γυρίζει το κεφάλι του προς τα δεξιά και βλέπει πάνω στην διπλανή σανίδα μια νέα οπτασία του Altair να πραγματοποιεί leap of faith. Άμεσα αντιλαμβάνεται ότι από κάτω υπάρχει πρόσφορο έδαφος διαφυγής. Αστραπιαία χτυπά με τον αγκώνα του τον Λέανδρο, τυλίγει γρήγορα το σχοινί στον λαιμό του σαστισμένου Βυζαντινού ως αντίβαρο, πηδάει στο κενό και προσγειώνεται στο από κάτω μπαλκόνι και ξεφεύγει.

Ο Ezio στέκεται μπροστά στην είσοδο της βιβλιοθήκης αλλά δυο πελώριες μεταλλικές πόρτες στολισμένες από μυστικιστικά σύμβολα, φράζουν τον δρόμο του. Εκείνη τη στιγμή, ο Ezio εντοπίζει έναν εργάτη που έχουν προσλάβει οι Templars για να εντοπίσει μια εναλλακτική είσοδο στο εσωτερικό της βιβλιοθήκης. Ο εργάτης αναφέρει ότι ο Λέανδρος έχει στη κατοχή του το ημερολόγιο του Niccolo Polo, πατέρα του γνωστού εξερευνητή Marco Polo και παλιού μέλους της αδελφότητας, στο οποίο αναγράφονται οι τοποθεσίες πέντε κλειδιών που βρίσκονται κρυμμένα στη Κωνσταντινούπολη. Αυτός που θα κατορθώσει να ανακτήσει τα πέντε κλειδιά αποκτά πρόσβαση στα μυστικά της βιβλιοθήκης. Δίχως να χάσει χρόνο, ο Ezio καταδιώκει τον Λέανδρο με μια άμαξα, τον εντοπίζει πίσω από τα τείχη του οχυρού του και αφού αποτελειώνει όλα τα μέλη της φρουράς του, σκοτώνει τον Βυζαντινό διοικητή και του αποσπά το ημερολόγιο.

Μετά από μερικές βδομάδες, ο Ezio φτάνει στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης. Στο καράβι γνωρίζεται με έναν νεαρό και ευγενή Οθωμανό που τον καλωσορίζει στο “σμαράγδι του Βοσπόρου”. Αφού πρώτα ευχαριστεί τον νεαρό Οθωμανό για την ευχάριστη συντροφιά, ο Ezio καθώς αποβιβάζεται από το καράβι, μαγνητίζεται από μια πανέμορφη κοκκινομάλλα γυναίκα η οποία κουβαλάει κούτες από βιβλία. Την ίδια στιγμή, τον πλησιάζει ο Yusuf Tanzim, ο αρχηγός της τοπικής αδελφότητας των Assassins και του ζητά να τον ακολουθήσει. Ο Yusuf εξηγεί στον Ezio ότι η Κωνσταντινούπολη βάλλεται ακόμα από τις συγκρούσεις ανάμεσα σε Οθωμανούς και Βυζαντινούς. Οι Οθωμανοί, μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453, αποτελούν τη νέα άρχουσα τάξη. Πάραυτα, στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν παραμείνει απομεινάρια της Βυζαντινής διοίκησης που λειτουργούν ως εξτρεμιστές, με σκοπό να ανακαταλάβουν τον έλεγχο της πόλης. Παράλληλα, ο Yusuf προσφέρει στον Ezio ένα νέο και αναβαθμισμένο γάντι που λέγεται hook blade, το οποίο χρησιμεύει και διευκολύνει στην αναρρίχηση και πλοήγηση μέσα στην πόλη.



Λίγο αργότερα, ο Yusuf συστήνει στον Ezio τον Piri Reis (υπαρκτό ιστορικό πρόσωπο, Οθωμανός ναυτικός εξερευνητής και διάσημος για τη συγγραφή της Κιτάμπ Μπαχρίγια, βιβλίο βασιζόμενο στις μεσογειακές ναυτικές περιπλανήσεις του), μέλος της οθωμανικής αδελφότητας. Ο Piri Reis, αφού καλωσορίζει και αυτός με τη σειρά του τον Ezio, ξεκινά μια επίδειξη από μείγματα εκρηκτικών πάνω στα οποία θεωρείται αυθεντία. Η σωστή μίξη των συστατικών συνθέτουν μικρές και αυτοσχέδιες βόμβες, δίνοντας στον Ezio έναν επιπλέον άσσο στο μανίκι του. Τέλος, ο Piri Reis υποδεικνύει στον ήρωα την τρέχουσα τοποθεσία του παλιού εμπορικού σταθμού του Niccolo Polo στην Κωνσταντινούπολη, ώστε να συνεχίσει εκεί την έρευνα για την ανεύρεση των κλειδιών. Ο Ezio εντοπίζει το κτίριο του εμπορικού σταθμού και στο εσωτερικό του, συναντά την όμορφη κοκκινομάλλα γυναίκα από το καράβι. Ονομάζεται Sofia Sartor, κατάγεται από την Βενετία, ασχολείται με την αγοραπωλησία βιβλίων, έχοντας προσφάτως αγοράσει το χώρο για να εγκαταστήσει εκεί την επιχείρησή της. Αφού φλερτάρει για λίγο μαζί της ως γνήσιος Λατίνος, ο Ezio ανακαλύπτει στο εσωτερικό του χώρου ένα υπόγειο πέρασμα το οποίο τον οδηγεί στο πρώτο κλειδί που έχει δισκοειδές σχήμα.

Πίσω στο λημέρι των Assassins στην πόλη, ο Ezio ξεκινά να μελετά τον δίσκο. Διαπιστώνει ότι στις επιφάνειές του έχει πανομοιότυπα φιλοτεχνημένα σκαλίσματα όπως αυτά του apple of eden. Αμέσως αναρωτιέται πώς γίνεται ο Altair να κατάφερε να σχεδιάσει ένα τέτοιο αντικείμενο ώσπου το δισκίο αρχίζει να φωτίζει και να αναπαράγει εικόνες μιας άλλης εποχής. Ο Ezio, μέσα από τις σκηνές που προβάλει ο δίσκος, βλέπει τον Altair να μάχεται ενάντια σε Ιωαννίτες ιππότες στο Masyaf. Αφού σκοτώνει και τον τελευταίο, ενημερώνεται ότι στο προαύλιο του κάστρου ο λοχαγός των Ιωαννιτών ιπποτών, έχει πιάσει αιχμάλωτο τον Al Mualim, grand master των Λεβαντίνων Assassins. Ο Altair σκαρφαλώνει γρήγορα τα τείχη του κάστρου και επιτηρώντας από ψηλά τον εχθρό, κάνει ένα άλμα πάνω στον ανυποψίαστο λοχαγό, καρφώνοντας του το hidden blade στο λαιμό, σώζοντας εν τέλει τον Al Μualim. Ο δίσκος σβήνει, αφήνοντας άναυδο τον Ezio. Ο Altair, με κάποιο τρόπο και προτού πεθάνει, καταφέρνει να μεταφέρει μέρη των αναμνήσεών του στα πέντε δισκία και τώρα ο Ezio μεταξύ άλλων, γίνεται ο μοναδικός μάρτυρας της ζωής του Altair.

Στο νησί του animus, o Clay εξηγεί στον Desmond ότι το υποσυνείδητό του αποτελεί κτήμα του black room πλέον. Το animus θεωρεί την τεχνητή νοημοσύνη του Clay μέρος του κώδικα, όχι όμως τον Desmond, όπερ σημαίνει ότι οποιαδήποτε βεβιασμένη κίνηση από πλευράς Desmond για να δραπετεύσει από το black room, θέτει σε λειτουργία το τείχος προστασίας (firewall) του νησιού και αυτομάτως το animus τον ερμηνεύει ως ιό στο σύστημά του. Επόμενη κίνηση του animus είναι το reboot, δηλαδή την ολοκληρωτική διαγραφή τόσο του συνόλου του κώδικα του προγράμματος όσο και της συνείδησης του Desmond. Ο Clay καθησυχάζει τον Desmond λέγοντάς του ότι για την ώρα μπορεί και αποσπά την προσοχή του firewall εξαιτίας της τεχνητής υπόστασής του, όσο ο Desmond αναβιώνει τις υπόλοιπες γενετικές αναμνήσεις. Η τεχνητή νοημοσύνη του Clay χαρακτηρίζεται από κυνισμό και ανθρωπιά παράλληλα, καθώς ρωτά τον Desmond τί σημαίνει και πώς αισθάνεται που είναι ακόμα άνθρωπος, αφού ο ίδιος έχει απολέσει προ πολλού αυτή την αίσθηση, με τον Desmond να απαντά ότι ο άνθρωπος γεννιέται για να ζει με τα λάθη του.

Σύντομα, ο Ezio μαθαίνει ότι οι templars σχεδιάζουν επίθεση στον μελλοντικό διάδοχο του θρόνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πρίγκιπα Suleiman. Μεταμφιεζόμενος για να παραστεί ως τροβαδούρος σε μια εκδήλωση στο παλάτι του Τοπκαπί, ο Ezio καταφέρνει να αποτρέψει την δολοφονία. Δεν πιστεύει στα μάτια του όταν αντικρίζει τον Suleiman, καθώς πρόκειται για τον νεαρό Οθωμανό ευγενή που γνώρισε στο καράβι με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Αμέσως οι δύο αναπτύσσουν στενούς φιλικούς δεσμούς που χαρακτηρίζονται από εμπιστοσύνη και αλληλοσεβασμό. Ωστόσο ο Ezio εμφανίζεται αποφασισμένος να ανακαλύψει τους ενορχηστρωτές της απόπειρας δολοφονίας του Suleiman.



Οι έρευνες του Ezio τον οδηγούν στον λοχαγό του σώματος των Γενίτσαρων, Tarik Barleti. Ο Ezio παρακολουθεί τις κινήσεις του Tarik ώσπου τον εντοπίζει σε μια συνάντηση με τον Εμμανουήλ Παλαιολόγο, ευγενή Βυζαντινό, απόγονο και διάδοχο της δυναστείας των Παλαιολόγων. Ο ήρωας κατανοεί ότι οι Templars κατοικοεδρεύουν και στα δύο στρατόπεδα, έχοντας ως απώτερο σκοπό την ανατροπή και κατάλυση του θρόνου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Χωρίς να χάσει περισσότερο χρόνο, ο Ezio απομονώνει τον Tarik αποτελειώνοντάς τον με το hidden blade. Η μοίρα όμως του παίζει σκληρό παιχνίδι, καθώς λίγο πριν ξεψυχήσει ο Tarik του εκμυστηρεύεται ότι δεν ανήκει στο τάγμα των Templars, αντιθέτως δηλώνει πίστη στον οθωμανικό θρόνο. Ο Tarik έχει καταφέρει να συλλέξει στοιχεία και αποδείξεις για να αποκαλύψει την σκευωρία των Templars, φτάνοντας κοντά στη σύλληψη τόσο του Παλαιολόγου, όσο και του στενού υπηρέτη του Shahkulu, οι οποίοι έχουν ως βάση των επιχειρήσεων τους την Καππαδοκία. Ο Ezio ζητά από τον Tarik να τον συγχωρέσει για το τραγικό λάθος του, κλείνοντας τα μάτια του αδικοχαμένου αξιωματικού. Γεμάτος οργή και απογοήτευση, ο Ezio επιστρέφει στον Suleiman ενημερώνοντάς τον για τα σχέδια των Templars.

Στο μεσοδιάστημα, ο Ezio κατορθώνει να συγκεντρώσει άλλα τρία από τα κλειδιά της βιβλιοθήκης τoυ Masyaf. Ενεργοποιώντας το δεύτερο κλειδί, παρακολουθεί τον Altair να στέκεται πάνω από το άψυχο σώμα του Al Mualim. Ο Altair μόλις έχει καταφέρει να ξεσκεπάσει την πλεκτάνη του “γέροντα του βουνού”. Στο σημείο πλησιάζει ο Abbas, ο μέχρι πρότινος φίλος του Altaίr στις τάξεις της αδελφότητας. Ο Abbas ζητά εξηγήσεις από τον Altair για την προδοτική κίνησή του να δολοφονήσει τον Al Mualim. Ο Altair αναφέρει ότι το apple of eden θόλωσε το μυαλό και την καρδιά του γέροντα, παρεκκλίνοντάς τον από τα ιδεώδη του οίκου. Το apple είναι ένα τεχνούργημα που δημιουργεί παραισθήσεις, ελέγχοντας το μυαλό των αδυνάτων. Για τους παραπάνω λόγους, ο Altair αποφασίζει ότι το πτώμα του Al Mualim πρέπει να αναπαυθεί στην πυρά για να βεβαιωθεί ότι δεν πρόκειται για άλλο ένα ψεύτικο είδωλο που επινόησε το apple.

Ο Abbas αντιτίθεται στις πρακτικές του Altair χαρακτηρίζοντάς τον βέβηλο και βλάσφημο. Ο Altair προσπερνά τους χαρακτηρισμούς και τελικώς παραδίδει το σώμα του γέροντα στις φλόγες. Ο Abbas, τυφλωμένος από τα μίση και τις διαφορές του παρελθόντος που χωρίζουν τον ίδιο και τον Altair, σπρώχνει τον τελευταίο από το λόφο που βρίσκεται η πυρά και ανεβαίνει γρήγορα στο παρατηρητήριο, κρατώντας το apple of eden στο χέρι. Ο Altair προειδοποιεί τον Abbas για την απόκοσμη δύναμη του apple και του συνιστά να το αφήσει κάτω. Εκστασιασμένος από την ομορφιά του apple, o Abbas αρνείται να αποχωριστεί το σφαιρίδιο. Ο Altair γρήγορα σκαρφαλώνει στο πύργο και αρπάζει το apple από τα χέρια του Abbas. Έχοντας το apple στο χέρι ο Altair αναρωτιέται αν το σφαιρίδιο κρύβει γνώση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ευγενείς σκοπούς ή αν η φύση του είναι να διαφθείρει και να καταστρέφει.

Το τρίτο κλειδί “ταξιδεύει” τον Ezio πίσω στο 1228. Ο Altair αισίως στην ηλικία των 63, έχει παντρευτεί τη Βρετανίδα Maria Thorpe και μαζί της έχει αποκτήσει δύο γιους, τους Sef και Darim, Assassins των Λεβαντίνων. Η ανάμνηση ξεκινά με τον Altair απογοητευμένο από μια ήττα που υπέστησαν οι Assassins από τους Templars στην Κύπρο. Αναφέρει στη Maria ότι οι τακτικές του Abbas, που είναι ο νέος grand master των Λεβαντίνων, ωθούν σταδιακά την αδελφότητα στον αφανισμό. Το αντρόγυνο παράλληλα θρηνεί για την εκτέλεση του Sef ύστερα από διαταγή του Abbas ο οποίος συνεχίζει να διαιωνίζει την έχθρα του με τον Altair. Η Maria προτρέπει τον Altair να μιλήσει στους Assassins για να μπορέσει να λάμψει η αλήθεια. Ο Altair γνωρίζει ότι οι Assassins υπακούουν μόνο στον Abbas οπότε θεωρεί ότι μια τέτοια κίνηση είναι άκαρπη. Η Maria προτείνει στον Altair να επισκεφτούν τον Abbas για να γεφυρώσουν το χάσμα που τους χωρίζει.



Ο Altair με την Maria, επισκέπτονται τον Abbas στο Masyaf, ζητώντας του εξηγήσεις για τον άδικο χαμό του γιού τους. Από την πλευρά του ο Abbas, αρνείται να αποκαλύψει τους λόγους της εκτέλεσης του Sef. Ο Altair του επιτίθεται φραστικά, κατηγορώντας τον ότι δολοφόνησε τον γιο τους για τον έλεγχο του σφαιριδίου. Η Maria προσπαθεί να συγκρατήσει και να συνετίσει τον Altair, παραμερίζοντας τη θλίψη για τον χαμό του γιου της, ζητώντας από τον Altair να παραχωρήσει το apple, για να λήξει μια για πάντα η έχθρα που κρατά διχασμένη την αδελφότητα. Ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του Abbas, πλησιάζει τον Altair για να πάρει το apple. Ο Assassin με ένα μειδίαμα στα χείλη, αποκαλύπτει ότι είναι ο δήμιος που εκτέλεσε τον γιο του Altair, ανακοινώνοντας στον Sef μάλιστα ότι η εντολή δόθηκε από τον ίδιο του τον πατέρα. Ο Altair σηκώνει το χέρι και ενεργοποιεί το apple, παραλύοντας τους πάντες γύρω του όσο η Maria εκλιπαρεί τον Altair να σταματήσει. Ο δήμιος πάραυτα, κατορθώνει και μαχαιρώνει πισώπλατα την Maria, ρίχνοντάς τη στο έδαφος. Ο Altair κρύβει το apple στην ζώνη του και πιάνει το κεφάλι της Maria η οποία λίγο πριν κλείσει τα μάτια της, προτρέπει στο σύζυγό της να δείξει θάρρος και δύναμη. Μεγάλος αριθμός από Assassins συγκεντρώνονται στο χώρο και ο Altair αποφασίζει να τραπεί σε φυγή. Λίγο πριν διαφύγει από τις πύλες τoυ Masyaf, συναντά τον γιο του, Darim, με τον οποίο δραπετεύουν από τον παρηκμασμένο οίκο των Λεβαντίνων.

Ο Ezio μένει αποσβολωμένος μετά από όσα έχει δει. Συμπεραίνει ότι οι αναμνήσεις του Altair παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με τα βιώματα του ίδιου. Από ορφανοί και ατιμασμένοι, υπηρέτες της αδελφότητας. Μονολογεί υποστηρίζοντας ότι οι αστερισμοί της μοίρας τελικώς ευθυγραμμίζουν τα πεπρωμένα των ανθρώπων. Έχοντας στα χέρια του τον τέταρτο δίσκο, αποφασίζει να τον ενεργοποιήσει για να δει μια ακόμη ανάμνηση του Altair. Το 1247 βρίσκει τον Altair, οδεύοντας προς το 82ο έτος της ηλικίας του, να επιστρέφει στο Masyaf. Δίπλα από μια μικρή εστία φωτιάς, τέσσερις Assassins συζητούν για την πορεία του τάγματος τα τελευταία χρόνια. Κάποιοι εξ αυτών, τονίζουν ότι ο Abbas δεν μπορεί να ξεπεράσει τον ανεξήγητο θάνατο του πατέρα του, ενώ οι υπόλοιποι τονίζουν ότι η καταδιωκτική εμμονή του για το apple και τον Altair, έχει βλάψει σημαντικά την καρδιά της αδελφότητας. Τότε, ο εμφανώς γερασμένος Altair τους προσεγγίζει παρακαλώντας τους για λίγο νερό. Του ζητούν την γνώμη του για τον Abbas, με τον γέροντα Altair να παίρνει θέση λέγοντας ότι ένας άνθρωπος που επιζητά δύναμη, το κάνει γιατί βαθιά μέσα του είναι αδύναμος.

Αμέσως μετά, ο Altair ξεκινά την ανάβαση προς το κάστρο. Λίγο πριν περάσει την είσοδο του αρχηγείου των Λεβαντίνων, βλέπει τον Abbas στη κορυφή του πλατύσκαλου στο εσωτερικό του πύργου. Ο Abbas κατηγορεί τον Altair ότι η ενασχόλησή του με το apple έχει διαφθείρει τη λογική του, επιφέροντας μόνο δεινά στους Assassins. Ο Altair συμφωνεί με τον Abbas, αναγνωρίζοντας ότι το apple τον δίδαξε πολλά για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Ο γέροντας Assassin σηκώνει το αριστερό του χέρι σημαδεύοντας τον Abbas και εκπυρσοκροτεί το hidden gun, τραυματίζοντας θανάσιμα τον άσπονδο εχθρό του. Ο Altair πλησιάζει τον ετοιμοθάνατο για να του διηγηθεί μια ιστορία του παρελθόντος: ο Ahmad Soffian (πατέρας του Abbas) κατέδωσε τον Umar (πατέρα του Altair) στους Σαρακηνούς εισβολείς, επειδή ο τελευταίος είχε νωρίτερα δολοφονήσει έναν υψηλά ιστάμενο αξιωματικό τους. Μετά τον θάνατο του Umar, o Αhmad Soffian καταδιωκόμενος από τις τύψεις του, ομολόγησε την ενοχή του στον μικρό Altair και μπροστά στα μάτια του έδωσε τέλος στη ζωή του. Κατά τον Altair, ο Ahmad Soffian εξιλεώθηκε, επανακτώντας τη τιμή του. Ο Abbas λίγο πριν ξεψυχήσει, αναφέρει στον Altair ότι στη μεταθανάτια ζωή θα συναντήσει τον πατέρα του για να μάθει από τον ίδιο την αλήθεια. Μόλις ολοκληρώνεται η ανάμνηση, ο Ezio σκέφτεται ότι κατά την εφηβεία του θα αποκαλούσε πεισματάρη και ξεροκέφαλο τον γέροντα Altair. Σήμερα όμως, παραδέχεται και σέβεται απεριόριστα το θάρρος, το ζήλο και τη δύναμη που επέδειξε στη πορεία της ζωής του. Σύμφωνα με τον Ezio, για τον Altair εν τέλει, οι Assassins ήταν η ίδια του η ζωή.

Ο Desmond αποσυνδέεται από τις γενετικές αναμνήσεις του Ezio και του Altair, βγαίνοντας από την πύλη του νησιού για να ξεκουραστεί από τη συρροή του όγκου των δεδομένων που στοιβάζονται στο μυαλό του. Το ολόγραμμα του Clay τον ρωτάει για τα παιδικά του χρόνια. Ο Desmond απαντά ότι μεγάλωσε σε μια φάρμα, μακριά από τους κινδύνους και τους πειρασμούς της μεγαλούπολης, με τους γονείς του να τον εκπαιδεύουν από μικρό σε Assassin. Ο ίδιος όμως αρνιόταν να πιστέψει και να αποδεχθεί τον ανηλεή πόλεμο ανάμεσα σε Templars και Assassins. Αυτό που πραγματικά ήθελε ο Desmond είναι να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, σαν ένας φυσιολογικός άνθρωπος. Τότε αποφάσισε να το σκάσει μακριά από τους γονείς του, το συντηρητικό περιβάλλον και τους περιορισμούς της φάρμας για να ξεκινήσει να δουλεύει ως μπάρμαν. Ο Clay αναρωτιέται αν ο Desmond θα άλλαζε κάτι από την ζωή του, με τον Desmond να ισχυρίζεται ότι θα έκανε τα πάντα για δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στη σχέση του με τους γονείς του και την Lucy Stillman.



Το 1512, ο Ezio έχοντας αποκτήσει τα τέσσερα από τα πέντε κλειδιά της βιβλιοθήκης του Masyaf, ετοιμάζεται να ταξιδέψει στην Καππαδοκία, με σκοπό να εντοπίσει και να τερματίσει τα σχέδια του Εμμανουήλ Παλαιολόγου. Προτού αναχωρήσει, ο Yusuf ενημερώνει τον Ezio ότι οι Γενίτσαροι έχουν ορθώσει διάπλατα την Μεγάλη Αλυσίδα στο Κεράτιο κόλπο, της οποίας οι άκρες εκτείνονται από τον πύργο του Γαλατά μέχρι το πύργο του λιμανιού του Κεράτιου, αποκλείοντας έτσι την είσοδο και έξοδο των καραβιών, προκειμένου να ξεκινήσουν τις έρευνες για τον εντοπισμό του δολοφόνου του λοχαγού τους Tarik Barleti. Ο Yusuf Tanzim εφοδιάζει τον Ezio με ισχυρά εκρηκτικά με τα οποία κατορθώνει να ανατινάξει τη μία άκρη της αλυσίδας. Ο Ezio αφού πρώτα καταστρέφει πολλά από τα πλοία του οθωμανικού στόλου χρησιμοποιώντας το υγρό πυρ των Βυζαντινών, φτάνει στο καράβι του Piri Reis με προορισμό την Καππαδοκία.

Προσεγγίζοντας το λιμάνι της Καππαδοκίας, πρώτο μέλημα του Ezio είναι να έρθει σε επαφή με τους κατασκόπους του Tarik για να του χορηγήσουν πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία του Παλαιολόγου και του Shahkulu. Ωστόσο οι Templars έχουν ήδη συλλάβει και εκτελέσει εν ψυχρώ τους περισσότερους από τους κατασκόπους ενώ απομένουν να εκτελεστούν κάποιοι λίγοι ακόμα. Ο Ezio ενημερώνεται από τους ντόπιους για το μέρος της εκτέλεσης και φτάνοντας εκεί ξεπαστρεύει έναν-έναν τους φρουρούς και τους σκοπευτές που επιτηρούν το χώρο, σκαρφαλώνει στα δοκάρια που βρίσκονται πάνω από το χώρο, κάνοντας εναέρια επίθεση στον Shahkulu. Δεν καταφέρνει να τον αποτελειώσει όμως επειδή η θωράκιση της πανοπλίας του τελευταίου αποτρέπει το τρύπημα της λεπίδας του Ezio. Η ξιφομαχία που ακολουθεί αναδεικνύει νικητή τον Ezio, ο οποίος δίχως να χάσει περαιτέρω χρόνο, ανατινάζει τις αποθήκες των πυρομαχικών των Templars και ξεκινά την καταδίωξη του Παλαιολόγου.

Ο Εμμανουήλ Παλαιολόγος έχοντας εγκλωβιστεί στην προκυμαία της Καππαδοκίας, βλέπει τον Ezio να εμφανίζεται από τις σκιές. Ο Βυζαντινός αναφέρει στον Ιταλό Αssassin ότι είναι μάταιο να μάχεται για τα απαρχαιωμένα ιδανικά ενός χαμένου αγώνα. Συνεχίζει λέγοντας ότι οι Templars προσφέρουν ειρήνη σε έναν κόσμο που απλά χρειάζεται καθοδήγηση και τάξη. Ο Ezio, στρέφοντας το βλέμμα του στον Παλαιολόγο, τονίζει ότι απέναντί του έχει ένα ακόμα τέρας που πρέπει απλά να στείλει πίσω στη κόλαση, βουλιάζοντας τα hidden blades στο κρανίο του Παλαιολόγου και αφαιρώντας από το άψυχο σώμα του το πέμπτο κλειδί της βιβλιοθήκης του Masyaf. Προτού προλάβει να αναχωρήσει από την Καππαδοκία, έρχεται αντιμέτωπος με τον πρίγκιπα Ahmet, θείο του Suleiman και επίδοξο διεκδικητή του οθωμανικού θρόνου, ο οποίος αφού ομολογεί ότι ανήκει στους Templars, ζητά από τον Ezio να του παραδώσει τα κλειδιά ειδάλλως η Sofia Sartor θα τιμωρηθεί παραδειγματικά. Ο Ezio δεν αντιδρά στον εκβιασμό του Ahmet. Αντιθέτως, χάνεται στο σκοτάδι και λίγο αργότερα με το καράβι του Piri Reis, επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη.

Μέσα στο καράβι του Piri Reis, ο Ezio αποφασίζει να θέσει σε λειτουργία το τελευταίο κλειδί για να αναβιώσει μια ακόμη ανάμνηση του Altair. Το 1257, ο Altair, 92 χρονών αισίως, συνομιλεί με τον Ιταλό ναυτικό και μέλος της ιταλικής αδελφότητας Niccolo Polo. Στον Ιταλό παραχωρείται το codex, ένα εγχειρίδιο που περιέχει τελειοποιημένα σχεδιαγράμματα και αναβαθμίσεις του hidden blade, γραμμένα και σχεδιασμένα από το χέρι του ίδιου του Altair. Ένας ανεκτίμητος θησαυρός για τις επόμενες γενιές των Assassins. Με τη σειρά του, ο Polo αναφέρει ότι θα κάνει μια σύντομη στάση στην Κωνσταντινούπολη για να βοηθήσει στην ίδρυση ενός παραρτήματος των Assassins εκεί, προτού επιστρέψει στην Βενετία. Την συζήτηση διακόπτει ξαφνικά ο Darim, τονίζοντας ότι οι μογγολικές στρατιές πλησιάζουν στo Masyaf. Οι Assassins στο φρούριο βρίσκονται σε αναβρασμό και επιφυλακή, ενώ ο Darim και ο Altair συνοδεύουν γρήγορα τον Niccolo Polo έξω από τα τείχη του κάστρου για να σωθεί από την επικείμενη εισβολή των Μογγόλων. Προτού χωρίσουν μια για πάντα οι δρόμοι τους, ο Altair ζητά από τον Niccolo μια τελευταία χάρη: του εμπιστεύεται πέντε κλειδιά που κρύβουν σημαντικές πληροφορίες και τον συμβουλεύει να τα κρύψει σε πέντε διαφορετικές τοποθεσίες στην Κωνσταντινούπολη. Ο Niccolo ρωτά τον Altair αν τα κλειδιά προορίζονται για κάποιον συγκεκριμένα, με τον γέροντα να απαντά ότι δεν γνωρίζει το άτομο που θα τα βρει αλλά ξέρει ότι θα φτάσουν στα σωστά χέρια.



Ο Ezio γράφει ένα τελευταίο γράμμα στην αδελφή του Claudia και της επισημαίνει ότι έχει βρει τρόπο να αποκτήσει πρόσβαση στη βιβλιοθήκη του Masyaf. Επιπροσθέτως, την ενημερώνει ότι ο πρίγκιπας Ahmet, εγκέφαλος των Templars στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, κρύβεται πίσω από όλα. Αυτός οργανώνει την επιχείρηση στο κάστρο του Masyaf, ελπίζοντας ότι θα καταφέρει πρώτος να ανοίξει τις πύλες της βιβλιοθήκης. Ο Ezio σημειώνει στην Claudia ότι επιστρέφει πίσω στην Κωνσταντινούπολη επειδή ο Ahmet κρατά όμηρο την Sofia Sartor. Ο Ezio κατηγορεί τον εαυτό του, επισημαίνοντας ότι επέτρεψε στα συναισθήματα για την Sofia να υπερισχύσουν και εξαιτίας της απερισκεψίας του έχει μπλέξει μια αθώα γυναίκα σε έναν πόλεμο για τον οποίο δεν γνωρίζει τίποτα. Ο ήρωας ολοκληρώνει γράφοντας στην Claudia ότι ο αγώνας του είναι ένας από τους πολλούς που θα ακολουθήσουν, για αυτό η αδελφότητα δεν πρέπει να θρηνήσει, αν τυχόν η μάχη του ίδιου λήξει άδοξα.

Έχοντας φτάσει στην Κωνσταντινούπολη, ο Ezio κατευθύνεται βιαστικά στο βιβλιοπωλείο της Sofia. Στο εσωτερικό του μαγαζιού, συναντά εικόνες βανδαλισμού με έπιπλα και βιβλία κατεστραμμένα. Επόμενη στάση του το λημέρι των Assassins, στο οποίο αντικρίζει πτώματα των αδελφών του με μερικούς εναπομείναντες Assassins να φροντίζουν τα τραύματα και τα άψυχα σώματα των συντρόφων τους. Ανάμεσα στα θύματα ο Yusuf Tanzim, πάνω στο σώμα του οποίου υπάρχει καρφωμένο ένα μαχαίρι με ένα σημείωμα που ορίζει ως σημείο συνάντησης τον πύργο του Γαλατά, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η ανταλλαγή των κλειδιών με την Sofia. Το ίδιο απόγευμα, ο Ezio ανεβαίνει στον πύργο, στη κορυφή του οποίου περιμένει ο Ahmet κρατώντας την όμηρο φιμωμένη με καλυμμένο το πρόσωπο. Ο Ezio δίνει τελικώς τα κλειδιά στον Ahmet και ο τελευταίος εμφανώς ικανοποιημένος από την εξέλιξη της ανταλλαγής, αποχωρεί από τον πύργο. Ο Assassin αφαιρεί το κάλυμμα από το κεφάλι για να διαπιστώσει ότι δεν πρόκειται για την Sofia αλλά για έναν Assassin αιχμάλωτο. Γυρνώντας ενστικτωδώς προς τα πίσω, ο Ezio ακούει τα ουρλιαχτά μιας γυναίκας και εντοπίζει σε μια αυλή δύο Γενίτσαρους να ετοιμάζονται να κρεμάσουν σε ένα δέντρο την Sofia. Πηδώντας από τον πύργο του Γαλατά, ο Ezio ανοίγει το αλεξίπτωτο που είχε επιμεληθεί ο Leonardo Da Vinci χρόνια πριν, και προσεδαφίζεται με τις λεπίδες του πάνω στα κεφάλια των Γενίτσαρων, ελευθερώνοντας τη Sofia. Χωρίς να χρονοτριβήσει, ο Ezio μαζί με τη Sofia κλέβουν μια άμαξα και ξεκινούν για τo Masyaf, ελπίζοντας ότι θα προλάβουν στο δρόμο τον Ahmet.

Αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την Κωνσταντινούπολη, σε μια βραχώδη οροσειρά με απότομες στροφές που εύκολα μπορούν να οδηγήσουν στον γκρεμό, ο Ezio και η Sofia φτάνουν την έφιππη συνοδεία του Ahmet. Ο Ezio δίνει τα χαλινάρια στη Sofia, παροτρύνοντας της να τον ακολουθήσει. Ο Ιταλός Assassin με ακροβατικές κινήσεις και πηδώντας από άλογο σε άλογο, ξεπαστρεύει τη στρατιωτική συνοδεία, καταλαμβάνοντας μια άμαξα με την οποία ξεκινά να πλευρίζει την αντίστοιχη άμαξα του Ahmet. Σε μια απότομη στροφή, ο Ahmet δίνει ένα αριστερό δυνατό χτύπημα στην άμαξα του Ezio και εκσφενδονίζει τον τελευταίο μαζί με την άμαξα προς τον γκρεμό. Τάχιστα και όσο πραγματοποιεί ελεύθερη πτώση στο κενό, ο Ezio ανοίγει εκ νέου το αλεξίπτωτο με το οποίο αιωρούμενος φτάνει πάνω από τον Ahmet, τον αρπάζει και προσγειώνονται άγαρμπα στο έδαφος.

Ο Ahmet γρήγορα σηκώνεται και τραβά το σπαθί από τη θήκη του, με τον Ezio να τινάζει απότομα της λεπίδες από τα γάντια του. Προτού προλάβουν να εξαπολύσουν επίθεση ο ένας προς τον άλλον, από το βάθος του δρόμου ακούγονται σάλπιγγες και καλπασμοί αλόγων. Ένα τεράστιο στρατιωτικό σώμα καταφτάνει στο σημείο, περικυκλώνοντας τον Ezio και τον Ahmet. Ανάμεσα από τα στρατεύματα ξεπροβάλλει ο Selim ο Πρώτος, πατέρας του Suleiman και αδερφός του Ahmet. Ο Selim ανακοινώνει στον Ahmet ότι επιστρέφει νικητής από την μάχη ενάντια στο στρατό του Σουλτάνου πατέρα τους. Ο Ahmet έκπληκτος ρωτά να μάθει για τον Σουλτάνο, με τον Selim να απαντά ότι Σουλτάνος είναι αυτός που στέκεται μπροστά του. Αιφνιδιαστικά, ο Selim στραγγαλίζει τον αδερφό του και πετάει το πτώμα του στον γκρεμό. Ο Σουλτάνος στρέφει την ματιά του προς την μεριά του Ezio, τον πλησιάζει και τον ευχαριστεί τον που κράτησε σώο τον γιό του όσο εκείνος έλειπε μακριά. Το προηγούμενο διάστημα, ο Suleiman έχει φροντίσει να ενημερώσει δια αλληλογραφίας τον πατέρα του για τα σκοτεινά σχέδια του Ahmet και τον ρόλο του Ezio στην όλη υπόθεση. Ο Ezio ανακουφισμένος, αναφέρει στον Selim ότι ο γιός του είναι ένας γενναίος νεαρός με λαμπρό μέλλον και για αυτό και μόνο θα έπρεπε να γίνει ευρέως γνωστός ως Suleiman ο Μεγαλοπρεπής.



Μερικές μέρες μετά, ο Ezio με την Sofia, έχοντας αποχαιρετήσει και αφήσει πίσω τους την Κωνσταντινούπολη, κοντοστέκονται μπροστά από την είσοδο της βιβλιοθήκης του Masyaf. Ξεκλειδώνοντας τις πύλες με τη χρήση των πέντε κλειδιών, ο Ezio εισέρχεται στο χώρο ο οποίος είναι πλημμυρισμένος από βαθύ σκοτάδι. Δεν υπάρχουν πουθενά χειρόγραφα, βιβλία και λοιπά κειμήλια που να δικαιολογούν την τεράστια φήμη και γνώση του ιστορικού αυτού χώρου. Καθώς ο Ezio διασχίζει κάθετα τη βιβλιοθήκη, λίγα μέτρα μπροστά του αντικρίζει την φιγούρα ενός ανθρώπου με κουκούλα να κάθεται σε μια καρέκλα. Πλησιάζοντας στο σημείο μονολογεί: “πουθενά βιβλία, πουθενά γνώση, μόνο εσύ αδελφέ μου”. Ο Ezio ανακαλύπτει τον σκελετό του Altair να αναπαύεται σε μια καρέκλα στο κέντρο της βιβλιοθήκης, κρατώντας στο αριστερό χέρι ένα ακόμα δίσκο. Ο Ιταλός αφού αρχικά εύχεται στον Altair να αναπαυθεί εν ειρήνη, ακολούθως ενεργοποιεί την τελευταία καταγεγραμμένη ανάμνηση του Altair.

Η ανάμνηση τον μεταφέρει 300 χρόνια πίσω, παρακολουθώντας στα έγκατα του κάστρου, τον Altair να διατάζει τον Darim να κρύψει τα ίχνη όλων των βιβλίων και χειρόγραφων της βιβλιοθήκης, για να μην πέσουν στα χέρια των Templars και των Μογγόλων. Ο Darim τον καθησυχάζει αναφέροντάς του ότι τα μισά εξ αυτών βρίσκονται ήδη στην κατοχή των Polo, ενώ τα υπόλοιπα θα τα μεταφέρει ο ίδιος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ο Atair αγκαλιάζει τον γιo του και του εύχεται να ζήσει τη ζωή του ευτυχισμένος με την οικογένεια του και έπειτα τον αποχαιρετά. Οι πόρτες της βιβλιοθήκης κλείνουν και μόνος μέσα στο σκοτάδι ο Altair, κρατώντας το apple στα χέρια, βαδίζει αργά προς την κύρια αίθουσα. Στη πορεία, περνούν εικόνες και παραστάσεις από μυαλό του. Οι ατελείωτοι τσακωμοί με τη Maria η οποία διαρκώς του ζητούσε να παρατήσει το μοχθηρό αντικείμενο. Ο Altair ανέκαθεν θεωρούσε ότι το apple of eden είναι ένα πολύ βαρύ φορτίο για να μπορέσει ένας άνθρωπος να επωμισθεί το βάρος του. Πλησιάζοντας σιγά-σιγά προς το μέσον της αίθουσας, αρχίζει να μονολογεί “ποιοι είναι αυτοί που ήρθαν πριν από εμάς (those who came before);”. “Τι θέλουν από εμάς;”. “Πριν από πόσα χρόνια έφτασαν εδώ;”. Φτάνοντας στην πίσω πλευρά της βιβλιοθήκης, πιέζει ένα κομμάτι στον τοίχο και μπροστά του ξεπροβάλει ένας επιτραπέζιος θύλακας στον οποίο τοποθετεί το apple. Εν συνεχεία και φανερά καταπονημένος και εξαντλημένος, βγάζει το τελευταίο δισκίο μέσα από τα άμφια του, για να ξεκουραστεί στην κεντρική καρέκλα της βιβλιοθήκης, αφήνοντας την τελευταία του πνοή.

Ο Ezio φανερά συγκινημένος, σηκώνεται και κατευθύνεται προς το άνοιγμα του τοίχου, βρίσκοντας το apple του Altair. Κάνει κίνηση να το αγγίξει αλλά σταματά. Σκέφτεται ότι στη ζωή του βίωσε πόνο, δυστυχία, ταπείνωση και εξευτελισμό. Ως εδώ όμως. Αποφασίζει ότι το apple πρέπει να μείνει κρυμμένο για πάντα, μακριά από κακόβουλα πλάσματα. Την ίδια στιγμή, το apple μυστηριωδώς λούζει το χώρο με χρυσές ακτινοβολίες οι οποίες δημιουργούν ένα φωτεινό και δικτυωτό πλέγμα. Ο Ezio ενστικτωδώς φωνάζει το όνομα του Desmond, τονίζοντας ότι δεν ξέρει ποιος είναι και πού βρίσκεται αλλά ξέρει ότι με κάποιο τρόπο μπορεί και τον ακούσει. Κάνοντας έναν μικρό απολογισμό της ζωής του, ο Ezio διηγείται στον Desmond ότι έζησε την ζωή του όσο καλύτερα μπορούσε, χωρίς να γνωρίζει πάντοτε για τα πραγματικά κίνητρα που τον ωθούσαν να συνεχίζει. Σήμερα χαρακτηρίζει τον ίδιο ως ένα απλό μέσο μεταβίβασης ενός μηνύματος το οποίο αδυνατεί να κατανοήσει. Αναρωτιέται μάλιστα, με ποιον τρόπο μπορούν οι απλοί άνθρωποι να επικοινωνούν μεταξύ τους ανά τους αιώνες. Τελειώνοντας, ο Ezio εύχεται στον Desmond να βρει τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, ώστε να δοθεί ένα τέλος σε αυτό το παρανοϊκό μαρτύριο. Ο Ezio Auditore λύνει τα hidden blades από τους καρπούς των χεριών του και αποχωρεί από τη βιβλιοθήκη.

Ο Desmond εξέρχεται από την πύλη του νησιού. Γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι το νησί δονείται από μια τεράστια σεισμική ακολουθία η οποία καταστρέφει τα πάντα γύρω του. Ο Clay εμφανίζεται μπροστά του, εξηγώντας του ότι το black room έχει ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες επαννεκίνησης στον κώδικα του προγράμματος. Αμέσως ο Clay αρπάζει τον Desmond κρατώντας τον σφιχτά, με τον τελευταίο ανήμπορο να αντιδράσει. Ο Desmond, βλέποντας το πρόσωπο του ολογράμματος σταδιακά να αλλοιώνεται, αποδέχεται ότι το τέλος πλησιάζει. Τότε ο Clay του φωνάζει ότι οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα χωρίς τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις, τις εμπειρίες και τα βιώματά τους και τον σπρώχνει πίσω στην πύλη του νησιού.



Ξυπνώντας μέσα σε μια ουτοπική διάσταση, ο Desmond κατανοεί ότι δεν βρίσκεται πλέον στο νησί. Καταλαβαίνει ότι ο Clay θυσιάστηκε για χάρη του. Την ώρα που προσπαθεί να αντιληφθεί πού βρίσκεται, ακούει μια αντρική φωνή να λέει “αποκωδικοποιητή, βρίσκεσαι στο nexus of time, στο χωροχρονικό βασίλειο της Minerva”. Ο Desmond γυρνάει το κεφάλι του και παρακολουθεί το ολόγραμμα ενός άντρα με μακριά γενειάδα και περικεφαλαία να του παρουσιάζει σύμβολα, εικόνες και τοποθεσίες μιας διαφορετικής περιόδου.

Το ολόγραμμα συνεχίζει αναφέροντας στον Desmond: “Ξέρω ότι έχεις απορίες για το ποιοι είμαστε, τί απογίναμε και τί θέλουμε από εσένα. Προτού λάβεις τις απαντήσεις που ψάχνεις, άκουσε προσεκτικά. Ανάμεσα στο πριν και το μετά, προσπαθήσαμε να σώσουμε τον κόσμο. Χτίσαμε κρύπτες, δουλεύοντας στην κάθε μια ξεχωριστά, αφιερώνοντας χρόνο και μόχθο ώστε να ανακαλύψουμε εναλλακτικές μεθόδους σωτηρίας. Οι κρύπτες κατασκευάστηκαν στα έγκατα της γης για να προφυλαχθούν από τον πόλεμο που μαινόταν στην επιφάνεια. Η γνώση που αντλείται από την κάθε κρύπτη, μεταφέρεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο. Ήταν καθήκον της Minerva, της Juno και εμού του Jupiter να συλλέξουμε τα απαιτούμενα δείγματα μέχρι να βρεθεί η πολυπόθητη λύση. Ωστόσο, έξι φορές προσπαθήσαμε και ισάριθμες φορές αποτύχαμε ώσπου τελικώς ο πρώτος πολιτισμός των ανθρώπων (First Civilization) καταστράφηκε. H γη έτρεμε για μέρες, οι φλόγες έκαιγαν για βδομάδες και όταν οι στάχτες κάλυψαν την επιφάνεια της γης, λιγότεροι των δέκα χιλιάδων από το είδος σου και κάποιοι λιγοστοί από την κάστα μου, συνεχίσαμε να προσπαθούμε, να επανιδρύουμε. Εσύ πρέπει να πας εκεί, στο τελευταίο μέρος που εργαστήκαμε προτού χαθούμε. Για να ανοίξεις την πύλη, πρέπει να χρησιμοποιήσεις το κεφάλι και τα χέρια σου. Πρόσεξε όμως, τα πάντα είναι ρευστά ακόμη. Δεν γνωρίζω όλο αυτό πως θα τελειώσει”.

Η Rebecca Crane καλεί εσπευσμένα τον William Miles, τον Shaun Hastings και τον Harlan Cunningham, δείχνοντάς τους στην οθόνη του υπολογιστή ότι οι ζωτικές ενδείξεις του Desmond σταθεροποιούνται και τα άκρα του αρχίζουν να κουνιούνται. Ο Desmond ξυπνάει από το animus, κοιτάζει τους Assassins και τους ανακοινώνει ότι τώρα ξέρει τί πρέπει να γίνει.

To Assassin's Creed Revelations τελειώνει εδώ, όχι όμως και η ιστορία του Ezio. Ο τυπικός επίλογος του Ezio είναι το Assassin's Creed Embers, μια 20λεπτη animated ταινία που έβγαλε η Ubisoft μαζί με το παιχνίδι. Μπορείτε να δείτε το Assassin's Creed Embers παρακάτω.







πηγη


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

Alcatel Idol 5S: Ποζάρει σε renders λίγο πριν την IFA

Εικόνες που μοιάζουν με επίσημα renders του Alcatel Idol 5S ήρθαν στη δημοσιότητα, λίγο πριν την IFA.

Η συσκευή διαφέρει λίγο από τις φωτογραφίες που έχουμε δει για το μοντέλο που λέγεται ότι κυκλοφορεί στις ΗΠΑ. Πάντως και αυτή η συσκευή έχει αναλογία οθόνης 16:9.

Επίσης, μαζί με τις εικόνες, η ίδια πηγή κοινοποίησε και μια καταχώριση στο GFXBench, η οποία λέγεται ότι ανήκει στην Ευρωπαϊκή έκδοση του Alcatel Idol 5S.

Από την καταχώριση υποδεικνύεται ότι το Alcatel Idol 5S θα έρχεται με το MediaTek MT6757CH για SoC το οποίο αποτελείται από οχτώ Cortex A53 στα 2.3GHz και γραφικά ARM Mali-T880.

Η RAM του αναμένεται στα 2GB με χωρητικότητα στα32GB. Για λειτουργικό αναμένεται με το Android 7.0 Nougat.

Επίσης, η καταχώριση αναφέρει ότι το μοντέλο θα έχει οθόνη 5.2 ίντσων ανάλυσης 1.920 x 1.080.

H κάμερα στην πλάτη θα έρχεται με αισθητήρα στα 12MP και LED φλας, αυτόματη εστίαση, ανίχνευση προσώπου και HDR. Η μπροστινή κάμερα θα έχει αισθητήρα ανάλυσης 8MP.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η Ευρωπαϊκή έκδοση του Alcatel Idol 5S θα παρουσιαστεί στην IFA στο Βερολίνο, η οποία ξεκινά την ερχόμενη Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου.




Πηγή


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

28 Αυγ 2017

Google Pixel 2 XL: Με bezel-less οθόνη 5.99 ιντσών;

Με bezel-less οθόνη 5.99 ιντσών αναμένεται να έρχεται το Google Pixel 2 XL, το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί στις 5 Οκτωβρίου.

Όσο πλησιάζει η ημερομηνία της παρουσίασης των Google Pixel 2 και Google Pixel 2 XL όλο και περισσότερες νέες πληροφορίες έρχονται στη φόρα.

Απ’ότι είδαμε, το Pixel 2, θα κυκλοφορεί με οθόνη με κανονικά bezels, ενώ το Pixel 2 XL θα είναι bezel-less.

Σύμφωνα με το PhoneArena, το Pixel 2 XL αναμένεται με QHD OLED οθόνη 5.99 ιντσών. Το Pixel 2 αναμένεται με οθόνη με bezels 4.97 ιντσών.

Επίσης, σύμφωνα και με το PhoneArena καμία από τις συσκευές δεν θα έρχεται με την υποδοχή 3.5mm για τα ακουστικά.

Να υπενθυμιστεί ότι φέτος τα δύο μοντέλα φαίνεται ότι είναι τόσο διαφορετικά σχεδιαστικά καθώς τη σχεδίαση του Pixel 2 έχει αναλάβει η HTC και του Pixel 2 XL η LG.

Στις υπόλοιπες φήμες που ακούγονται για τα Google Pixel 2 και Pixel 2 XL, περιλαμβάνεται η ενσωμάτωση του Snapdragon 836 για SoC και του Android Oreo για λειτουργικού.




Πηγή


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.

Sony Xperia XZ1: Διατηρεί τα bezels για καλύτερη ποιότητα ήχου;

Στις 31 Αυγούστου αναμένεται να παρουσιαστούν τα Sony Xperia XZ1, XZ1 Compact και X1, τα οποία όλα δείχνουν ότι θα διατηρούν τον κλασικό σχεδιασμό της Sony με τα μεγαλύτερα bezels.

Είναι σχεδόν σίγουρο κι από τις φωτογραφίες που έχουν διαρρεύσει ότι η Sony δεν σκοπεύει να μειώσει τα περιθώρια στις οθόνες των νέων smartphone της.

Σύμφωνα με διάφορες αναλύσεις, αυτό ίσως αποσκοπεί στο να μπορεί ο χρήστης να απολαμβάνει καλύτερη ποιότητα ήχου.

Είναι γεγονός ότι τα μοντέλα της Sony διακρίνονται για την ποιότητα που προσφέρουν όσον αφορά στα multimedia, ωστόσο είναι αμφίβολο αν η Sony όντως κρατάει τα περιθώρια και δεν αλλάζει τον σχεδιασμό για να προσφέρει καλύτερο ήχο.

Όπως και να έχει, το Sony Xperia XZ1 αναμένεται με full HD οθόνη 5.2 ιντσών ανάλυσης 1920×1080, το Snapdragon 835 για SoC, 4GB RAM και 64GB αποθηκευτικό χώρο.

Η κάμερα στην πλάτη του θα έρχεται με αισθητήρα ανάλυσης 19MP με δυνατότητα καταγραφής βίντεο 4K στα 60.

Το Xperia XZ1 Compact αναμένεται με μικρότερη οθόνη 4.6 ιντσών, ανάλυσης 1280×720. Θα ενσωματώνει επίσης το Snapdragon 835 ενώ θα έρχεται με 4GB RAM και μπαταρία χωρητικότητας 2.600mAh.

Πάντως, αν ισχύουν τα όσα έχουν ειπωθεί, οι τιμές τους θα είναι 650 ευρώ για το Xperia XZ1, ενώ η Compact έκδοση θα κοστίζει περίπου 541 ευρώ.





Πηγή


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook και ενημερωθείτε για ό,τι νέο.